Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

το μυστικό




_Που είσαι παιδί μου;
_Στην κουζίνα.
_Και τι κάνεις στην κουζίνα;
_Χτυπώ το αυγολέμονο
_Γι' αυτό αυτή η φασαρία;
_Καλά, πήρες για ν' ακούσεις το μίξερ;
_Όχι. Για να σου πω ένα μυστικό.
_Τι να το κάνω το μυστικό!
_Να το κρατήσεις.
_Σωστά, τι μυστικό θα ήταν.... Δεν γίνεται.
_Γιατί δεν γίνεται;
_Γιατί δεν μπορώ να κρατήσω μυστικά.

_Αυτό θα το κρατήσεις.
_Αποκλείεται σου λέω. Τις προάλλες μου είπε ο Θανάσης ένα μυστικό και δεν κρατήθηκα... Το 'σκασα και παραλίγο να γίνουμε μαλλιά κουβάρια.
_Με το Θανάση;
_Όχι καλέ.
_Α! είπα και γω. Με ποιόν τότε;
_Με ποιες να λες.
_Ωχ! Μαλλιοτραβήγματα είχαμε;
_Αν δεν έμπαινε στη μέση η πωλήτρια, θα είχαμε.
_Σε δημόσιο χώρο δηλαδή. Πω, πω, ντροπή!
_Στο ζαχαροπλαστείο απέναντι.
_Καλά, εσύ βάλθηκες, μου φαίνεται, να σου πετάει όλη η γειτονιά απ΄τη βεράντα τη μάπα στο κεφάλι όταν περπατάς στο πεζοδρόμιο.
_Όχι θα τις αφήσω να λένε τις αηδίες τους και μάλιστα φωναχτά.
_Ε, δεν είμαστε καλά!
_Μια χαρά είμαστε.
_Δηλαδή, τσακώθηκες επειδή έλεγαν κάποιες τα δικά τους;
_Αμ δεν έλεγαν τα δικά τους.,
_Και τι έλεγαν.
_Ειρωνεύονταν.
_Εσένα;
_Αυτό έλειπε.... Έβριζαν.
_Εσένα!
_Κατά κάποιο τρόπο.
_Α! και παρεξηγήθηκες γι' αυτό!
_Ακριβώς. Γιατί κυρία μου μπορείς να λες ό,τι θες... αλλά όχι και να συκοφαντείς. Αυτό πάει πολύ.
_Τώρα μάλιστα! Η Ελίνα έχει αλλεργία στις συκοφαντίες.
_Γιατί όχι; Εσύ δηλαδή τι θα έκανες;
_Εξαρτάται.
_Άσε τις μαλαγανιές. Τι θα πει εξαρτάτε.
_Εξαρτάται θα πει ό,τι αν με βρίζανε θα τους έχωνα το κεφάλι στη λαμαρίνα με τους κορνέδες.
_Τα βλέπεις; Και μετά μου λες γιατί παρεξηγήθηκα.
_Μα δεν βρίζανε εσένα.
_Κατά κάποιον τρόπο.
_Εσύ θα με τρελάνεις.
_Γιατί, εντάξει, μπορείς να αδιαφορήσεις, ή να το ανεχτείς μια φορά... αλλά να το επαναλαμβάνει... εκατόν πενήντα φορές... και μάλιστα υστερικά, μέχρι να μου τυλίξει το κουτί με τα τριγωνάκια η πωλήτρια... Ε! θέλει πολύ να σου λασκάρει η βίδα;
_Ποια να σου λασκάρει βρε Ελίνα μου... που σου έφυγε εντελώς.
_Δεν άντεξα. Τα πήρα στο κρανίο. 
_Και το 'παιξες Σοφία Βούλτεψη, φαντάζομαι.
_Εμένα παιδάκι μου, μην μου ανεβάσεις την πίεση.
_Ξέρω, ξέρω, ανάβεις φλας και πας ίσια... 
_Εσύ κορόϊδευε. Θέλω να σε δω όμως πως θα αντιδράσεις όταν σου βρίζουνε τον πολιτικό σου προσανατολισμό.
_Τον... ποιον!!!
_Γιατί, δεν το είπα σωστά;
_Ξέρω 'γω... σωστά το είπες... κατά κάποιο τρόπο.... Αλλά ποιον βρίζανε βρε παιδάκι  μου;
_Εκείνη η κολόγρια, που κάθεται στη γωνία, με την τσιριχτή φωνή, έλεγε συνεχώς, "δεν θα βγει ο Τσίπρας;" και "δεν θα βγει ο Τσίπρας;" 
_Και σε πείραξε αυτό! 
_Αυτό καθ' αυτό όχι.
_Ε, τότε!
_Το άλλο που έλεγε η άλλη... η γεροντοκόρη... που κάθεται στης Ρούλας...
_Ελίνα μου την ξέρω... είναι πολύ λογική..
_Θέλεις και τα λες; Γι' αυτό έμεινε στο ράφι;
_Κάνεις λάθος.
_Εγώ κάνω λάθος; Που έλεγε συνεχώς πως, "αυτοί οι δυο πρέπει να πάνε φυλακή"
_Αν πρέπει;
_Και έχουνε πουλήσει όλη την Ελλάδα.
_Εντάξει, όχι όλη. Την μισή πάντως την έχουνε πουλήσει.
_Και μετά θα πουλήσουν και όλους εμάς για σκλάβους.
_Ε, όχι. Αυτό πια είναι υπερβολή.
_Και μετά θα την κοπανήσουν.
_Και συ όρμησες!
_Όχι. Τις είπα πρώτα κάτι και μετά.
_Τι τις είπες δηλαδή;
_Αν βγει ο Τσίπρας, οι Τράπεζες θα σηκώσουν όλα τα λεφτά και θα φύγουν απ' την Ελλάδα
_Αχαχαχαχαχα....
_Γελάς!
_Αυτό το μυστικό σου είπε ο Θανάσης;
_Γιατί, ψέματα είναι;
_Όχι παιδί μου ... Αλήθεια είναι.
_Με δουλεύεις;
_Απαπα, εγώ εσένα; Αχαχαχαχα.... Ψέματα είναι Ελίνα μου, ψέματα.
_Τον κακό σου τον καιρό που είναι ψέματα.
_Συκοφαντίες είναι Ελίνα μου, συκοφαντίες.
_Βρε άντε πάγενε από δω, που θα μου πεις συκοφάντη τον Θανάση.
_Αχαχαχαχα.... μπιπ... μπιπ... μπιπ...
Ε, μα.... Μια φορά της έκλεισα κι εγώ το τηλέφωνο κατάμουτρα... Το φχαριστήθηκα... Τη χαζοβιόλα... Που νομίζει ό,τι τα ξέρει όλα... Που νομίζεις ό,τι ζεις κυρία μου;  

1 σχόλιο:

  1. χεχε!
    Καταπληκτικός ο διάλογος ... αχ αυτή η καραμέλα με τον Τσίπρα και τις Τράπεζες!
    Γεια σου Παντελόνι Καμπάνα με τις εμπνεύσεις σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή