Κυριακή, 18 Μαρτίου 2018

Λύχνου σβεσθέντος, πάσα γυνή Λαϊς

το άσμα εδώ

Ο Κυριάκος είναι πλήρης οραμάτων. Μα, αν του γυαλίσουν μερικά ακόμη, δύσκολο να αρνηθεί. Δεν είναι της άρνησης ο Κυριάκος. Είναι θετικός, σε όλα τα μικρόβια. Βέβαια, μετά από αυτό της Siemens, έχει πάθει ανοσία. Δεν τον πλησιάζει μικρόβιο. Μόλις τον βλέπουν τα μικρόβια νοιώθουν τον κίνδυνο του αφανισμού και ψάχνουν τρύπες να κρυφτούν.

Ο κατάλογος των οραμάτων του Κυριάκου είναι μακρύς, σαν τον δρόμο του μεταξιού. Ο ίδιος ξεχειλίζει από αισιοδοξία ό,τι κάποτε θα φτάσει στο τέλος του δρόμου όπου τον περιμένει ένα μεταξωτό σώβρακο. Διότι, όπως λέει, διαθέτει τον ανάλογο κώλο. Μάλιστα, ο μόδιστρος του πήρε και τα μέτρα (αριστερός είναι, αν και δεξιός).

Η δυναμική των οραμάτων του Κυριάκου είναι αυτή που τον αναγκάζει (τον σπρώχνει καλύτερα) να κωλοστρίβεται διαρκώς γύρω απ' το παλούκι. Τα οράματα του Κυριάκου κρύβουν μια αρχέγονη δύναμη γι' αυτό και δεν κωλώνει. Τα παλούκια τα 'χει για κολατσιό. Δωσ' του στραβό παλούκι και θα στο ισιώσει στο πι και φι. Δεν θα σταματήσει να κωλοστρίβεται αν δεν νοιώσει τη γλύκα του.

Το πρώτο όραμά του είναι το παλούκι και πως θα το κλέψει απ' τον Τσίπρα, συγνώμη, να γίνει πρωθυπουργός στη θέση του πρωθυπουργού και όχι πρωθυπουργός σαν το Τσίπρα. Μπορεί ο Τσίπρας να έγινε πρωθυπουργός, αλλά στη θέση του πρωθυπουργού είναι άλλος. Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ Κυριάκου και Τσίπρα.

Το δεύτερο όραμα του είναι να πικάρει την αδερφή του, που δεν μπόρεσε να γίνει ούτε αρχηγός κόμματος. Ακόμη και της Ν.Δ. που είχε αρχηγό τον Σαμαρά. Τουλάχιστον ο Κυριάκος αυτό το έχει καταφέρει. Οπότε, κερδίζει την αδερφή του 1-0 και θέλει μια νίκη για να ισοφαρίσει (1-1) τον πατέρα Μητσοτάκη (θεός σχωρέστον), που θα σημάνει και τη δεύτερη νίκη σε βάρος της αδερφής του με ορατό τον κίνδυνο να την στείλει στην β' εθνική μαζί με την Προοδευτική, κι από 'κει στη σύνταξη. Διότι, ο Κυριάκος εκτός του ό,τι θέλει να πρωτοτυπήσει, θέλει να είναι υποδειγματικός. Όταν γίνει πρωθυπουργός δεν θα βασιστεί σε πολιτικά πρόσωπα, αλλά σε επαγγελματίες πρόσωπα.

Ο Κυριάκος, αυτά τα έχει διαχωρίσει στο μυαλό του απ' όταν ήταν πολιτικός εξόριστος. Άλλο οι επαγγελματίες πολιτικοί και άλλο οι επαγγελματίες-επαγγελματίες. Οι επαγγελματίες πολιτικοί είναι μούτρα και κομπιναδόροι, κι ο Κυριάκος απεχθάνεται τις κομπίνες όπως ο διάολος το λιβάνι, όταν είναι κοντά. Από μακρυά το βλέπει και γελάει. Ενώ οι επαγγελματίες-επαγγελματίες είναι πρόβατα που βόσκουν αμέριμνα στο λιβάδι. Γι' αυτό ο Κυριάκος θέλει να τους βάλει στο μαντρί του, ώστε στο άρμεγμα να μην πάει σταγόνα χαμένη.    

Το τρίτο όραμα του Κυριάκου, μια και το μέλλον είναι αβέβαιο, είναι να δει  την Ελλάδα του αύριο, μέσα από την γυάλα. Αυτό, βέβαια, δεν είναι όραμα, είναι επίσκεψη σε καφετζού. Η οποία καφετζού, καπάτσα όπως είναι, δεν θα του χαλάσει το χατίρι. Θα του πει: "αγόρι μου Κυριάκο, σε τρία τέρμινα σε βλέπω πρωθυπουργό. Να, αν δεν το πιστεύεις κοίτα και μόνος σου στο φλιτζάνι".

Βέβαια, αυτό ο Κυριάκος το ξέρει γιατί είναι το πρώτο, και το μεγαλύτερο, όραμά του. Δεν ξέρει όμως πότε θα του συμβεί, κι αυτό είναι που θέλει να μάθει και γι' αυτό βγαίνει παγανιά στις γειτονιές. Θα του συμβεί στο πρώτο τέρμινο, στο δεύτερο τέρμινο ή στο τρίτο τέρμινο; Είναι βασικό να ξέρει για να προλάβει να εξειδικεύσει τις προτάσεις του όπως είπε στην 2η Διεθνή Συνάντηση για τις ΜμΕ που διοργάνωσε η ΓΣΕΒΒΕ.

Βέβαια, πριν ο Κυριάκος εξειδικεύσει τις προτάσεις του, άφησε να του ξεφύγουν οι κατευθυντήριες γραμμές που θα κινηθεί στις πρώτες 100 μέρες η κυβέρνηση του για να πάρει μπρος η οικονομία, διότι χωρίς τις εξειδικευμένες προτάσεις του Κυριάκου η οικονομία θα χτυπήσει μπιέλα, αλλά και για να ξέρουν αυτοί της ΓΣΕΒΒΕ τι τους περιμένει. Μια απ' τις προτάσεις που θα επεξεργαστεί είναι η διαγραφή των ανείσπρακτων εισφορών (αφού είναι ανείσπρακτες γιατί να αποτελούν εισφορές, και μάλιστα, προς είσπραξη!). Αυτό, βέβαια, πρέπει πρώτα να το διαπραγματευτεί με τους δανειστές, όπως είπε. Κι εδώ βρίσκεται η μαγκιά του Κυριάκου.

Ο Τσίπρας τα έκανε γαργάρα. Ο Κυριάκος έμαθε και δεν θα την πατήσει σαν τον αρχάριο τον Τσίπρα. Μεγάλη μαγκιά και μεγάλος μάγκας ο Κυριάκος. Θα τους κοιτάξει στα μάτια μ' αυτό το διαπεραστικό βλέμμα, το κάτι απ' το βλέμμα της αγελάδας αλλά από την πίσω πλευρά, θα τους κοιτάξει παρατεταμένα και επίμονα μέχρι να πέσουν κάτω σαν κοτόπουλα ζαλισμένα, μέχρι ν' αρχίσουν τους σπασμούς και να τον εκλιπαρούν να σταματήσει. Πριν επέλθει η ανεπανόρθωτη βλάβη. Διότι άνθρωποι είναι και αυτοί. Έχουν οικογένειες και παιδιά να μεγαλώσουν. Οπότε, τους έχει στο τσεπάκι του ο Κυριάκος. 

Το δεύτερο, που είναι προς επεξεργασία, είναι τα κόκκινα δάνεια. Εδώ ο στόχος του Κυριάκου, όπως είπε, είναι ξεκάθαρος. Η προστασία των φτωχών νοικοκυριών. Γι' αυτό, θα συζητήσει με τους δανειστές να προστατέψουν τη λαϊκή κατοικία, που ο Τσίπρας την έδωσε πεσκέσι στα funds. Μάλιστα, θα ζητήσει να επιστραφούν τα σπίτια σε όσους τα έχασαν, ή θα τα χάσουν, από έναν ανάλγητο πρωθυπουργό που, μάλιστα, κάνει τον αριστερό.

Ο Κυριάκος θα κλείσει τα συμβολαιογραφεία και θα στείλει τους συμβολαιογράφους μαζί με τα ΜΑΤ να μαζεύουν ραδίκια. Διότι όλοι πρέπει να συμμετέχουν στην παραγωγική διαδικασία για να πάρει μπρος η οικονομία. Να κάθονται στα γραφεία τους και να τους προστατεύουν τα ΜΑΤ, αυτό, δεν βοηθάει στην παραγωγική ανασυγκρότηση. Ο Κυριάκος, δεν θα επιτρέψει καμιά παρέκκλιση. Απ' όπου κι αν προέρχεται. Είναι αποφασισμένος.
  
Σ' εκείνο που δίνει τη μεγαλύτερη βαρύτητα ο Κυριάκος είναι τα fake news που προέρχονται απ' την κυβέρνηση και τον εμφανίζουν να επιδίδεται σε μια ακατάσχετη υποσχεσιολογία ενώ αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο Κυριάκος δεν είναι κανένας χαζός, όπως ο Τσίπρας, να υπόσχεται διάφορα που δεν θα του επιτρέψουν ποτέ οι δανειστές να τα κάνει. Ο Κυριάκος υπόσχεται μόνο αυτά που έχει επεξεργαστεί, κι αυτά που θα επεξεργαστεί στο μέλλον. Διότι η επεξεργασία είναι μια επίπονη διαδικασία και απαιτεί προσπάθεια και χρόνο. Υπομονή. Ο Κυριάκος θα μεριμνήσει για όλους και για όλα. Αρκεί να μην χάσει την ευκαιρία να ανέβει στην εξουσία.

Έχει μεγάλη πίστη στον ελληνικό λαό. Άρα πιστεύει και σε μένα. Αυτό με τιμάει σαν πολίτη που τον πιστεύει ένας μελλοντικός πρωθυπουργός γι' αυτό και θα του το ανταποδώσω. Δεν είμαι κανένας αχάριστος.Ο Κυριάκος ξέρει ό,τι οι Έλληνες είναι όσα πάνε κι όσα έρθουν, κι ό,τι με υπερβολικές και με ψεύτικες υποσχέσεις δεν θα καταφέρει να τους πείσει. Ο Κυριάκος μου αρέσει, γιατί είναι ειλικρινής. Γι' αυτό κι εγώ σκέφτομαι να τον ψηφίσω στις επόμενες εκλογές. Όποτε κι αν γίνουν. Σε ένα τέρμινο, σε δύο τέρμινα, σε τρία τέρμινα; Κι αν είναι να τιμωρήσω τον εαυτό μου, χαλάλι του. Γιατί ξέρω, ότι δεν θα κωλώσει να σιάξει και το πιο στραβό παλούκι. Είναι πεισματάρης και ανικανοποίητος.


σοκαρισμένος δήλωσε ο Βασιλειάδης











Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

κουραδόμαγκες



Το ξύλο της αρκούδας έπεσε. Πάλι.

Που σε πονεί και που σε σφάζει. Ξύλο μετά μουσικής.

Υποζύγια με άναρθρες κραυγές, προσπαθούν να αρθρώσουν λόγο συνδικαλιστικό. 

"Αφού δεν μας σέβεστε, ήρθε η ώρα να μας φοβηθείτε".

Και τους φοβήθηκαν, ακόμη και τα γκλομπς.

Αν είχαν στόμα να μιλήσουν θα τους έλεγαν: "Φτάνει, πονάει το πλαστικό μου".

Μάτωσαν τα γκλομπς. Έσχιζαν τις σάρκες. Αδιάκριτα.

Οι κραυγές έσκαβαν το πεζοδρόμιο. Κομφετί τα δακρυγόνα. 

Τους φοβήθηκε, ακόμη και η μάνα τους.

Η δόλια η μάνα. (Τι έβγαλε απ' την κοιλιά της!)

Μια και με γράψανε φονιά 
πήρα τον κόσμο παγανιά
και την ζωή χλευάζω
καλό να κάνω στους κακούς
που εσύ μονάχα τους ακούς
απ' την καρδιά μου δεν τους βγάζω

ποιος τάχα θα μπορέσει
ποιος να με συγχωρέσει;

-------<   >-------

Εύχομαι τα όνειρά μας να σας γίνουν εφιάλτες

Όταν ο κ. Τσίπρας έλεγε, και τον ακούγαμε με μεγάλη προσοχή, γι' αυτά που έπρεπε να γίνουν, που οι άλλοι δεν τολμούσαν. Και τον χειροκροτούσαμε, γιατί τον πιστέψαμε. Και τον ψηφίσαμε. Και τον στηρίξαμε με 63%. 

Όταν, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας έλεγε "κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη" εννοούσε ακριβώς αυτό που συμβαίνει κάθε φορά που πλειστηριάζεται σπίτι λαϊκό, ξύλο, ξύλο, ξύλο και προσαγωγές. 

Ο κ. Τσίπρας έχει τη συνείδησή του ήσυχη. Αυτά που είπε δεν τα πίστευε. 

Είναι το είδος του ανθρώπου. Μπαγαμπόντης

Του ξέφυγαν. Πάνω στη ρύμη του λόγου είπε και κάποιες μαλακίες. 

Ας προσέχαμε. Πληρώνουμε την αυταπάτη μας. 

Ο κ. Τσίπρας δεν είχε αυταπάτες. 


ο Βασιλειάδης πήρε το όπλο του


Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2018

αν κάτι πάει καλά σ' αυτήν την κοινωνία είναι ό,τι τίποτε δεν πάει καλά




"Βρε γυναίκα, μήπως έμεινε καμιά ταινία απ' την ταμειακή;" Ρώτησα τη συμβία μου.
Μετά το πρώτο μνημόνιο, όταν άρχισαν να πέφτουν τα λουκέτα σαν τα φύλα το φθινόπωρο, κλείσαμε το μαγαζί.
"Ουυυυ, μια κούτα ολόκληρη", μου λέει.
"Και που την έχεις;"
"Στο υπόγειο".
Κατεβαίνω στο υπόγειο και βλέπω την κούτα μ' ένα δάχτυλο, όρθιο, σκόνη. Κάνω το λάθος να ανοίξω το καπάκι και πέφτει η σκόνη πάνω στο παντελόνι. Έγινα σαν μυλωνάς. Ευτυχώς δεν φορούσα το καμπάνα. Τινάζομαι, ξεσκονίζω καλά την κούτα, την παίρνω παραμάσχαλα κι ανεβαίνω επάνω. Με το που με βλέπει η σύζυγος με την κούτα παραμάσχαλα μου λέει.
"Δεν φαντάζομαι να την πας για πούλημα; Ούτε ένα ευρώ δεν θα πιάσεις".
Γέλασα.
"Οπότε, δεν θα μου στοιχίσει το πείραμα", της λέω.
"Για ποιο πείραμα μιλάς;"
"Θα δεις", της είπα.
Έβγαλα ένα ρολό από την κούτα και άρχισα να ψάχνω για την άκρη του. Μου παίρνει το ρολό απ' τα χέρια και με το νύχι της ξύνει και ξεκολλάει την άκρη του.
"Κολλημένο είναι;"
"Έτσι είναι η συσκευασία."
Παίρνω το ρολό και βγαίνω στη βεράντα. Κοιτώ κάτω στο δρόμο μήπως περνάει κανείς. Α! Να ο Νότης, ο ταχυδρόμος. Σταματάει το μηχανάκι, κατεβαίνει, και πάει ν' αφήσει τους φακέλους στην είσοδο της απέναντι πολυκατοικίας. Πιάνω την άκρη του, σημαδεύω τον ταχυδρόμο και πετάω το ρολό. Μέχρι να πέσει το ρολό ο ταχυδρόμος έκανε τέσσερα βήματα και το ρολό σωριάστηκε πίσω του. Η Πλάκα ήταν στην ουρά. Ενώ έπεφτε το ρολό αυτή άνοιγε και μεγάλωνε. Όταν έσκασε το εναπομείναν ρολό στην άσφαλτο αυτή συνέχιζε να πέφτει ακολουθώντας την ίδια πορεία σχηματίζοντας μαιάνδρους στον αέρα. Τζίφος η πρώτη δοκιμή. Σκέφτηκα, για να τον πετύχω, μάλλον πρέπει να ρίξω το ρολό τέσσερα βήματα πιο μπροστά. Παίρνω δεύτερο ρολό. Ξεκολλάω την αρχή του και πιάνω με τα δάχτυλα την άκρη του. Ρίχνω μια ματιά κάτω στο δρόμο. Ο ταχυδρόμος είχε φύγει. Περιμένω τον επόμενο περαστικό. Α! Να η κυρία Σοφία, γειτόνισσα και φίλη της συζύγου, και να την πετύχω δεν τρέχει τίποτε, θα πω, μου γλίστρησε απ΄το χέρι. Σημαδεύω τέσσερα βήματα μπροστά της και πετώ το ρολό. Ουπς. Η κυρία Σοφία σταματάει απότομα, βγάζει το κινητό της από την τσάντα της και αρχίζει να μιλάει. Το ρολό σκάει μπροστά της. Σημασία, η κυρία Σοφία δεν έδωσε. Ούτε στην ουρά που συνέχιζε να πέφτει και να συσσωρεύεται μπροστά της. Τζίφος και η δεύτερη προσπάθεια. Έτσι όπως πάει, θα μου τελειώσουν τα ρολά χωρίς να πετύχω αποτέλεσμα στο πείραμα. Παίρνω τρίτο ρολό. Ξεκολλώ την αρχή του, την πιάνω και περιμένω τον επόμενο περαστικό. Α! Να ο Θανάσης. Φίλος. Παίζουμε μαζί μπιρίμπα. Όποτε παίζω μαζί του χάνω. Ανεπίδεκτος μαθήσεως.
"Θανάση." του φωνάζω.
Σηκώνει το κεφάλι του, με βλέπει και κουνάει το χέρι σαν να μου λέει: "Τι θες;"
"Στάσου εκεί που είσαι και μην κινηθείς" του λέω.
Στέκεται ο Θανάσης. Τον σημαδεύω και πετώ το ρολό. Βλέποντας την ουρά ο Θανάσης βάζει τα γέλια.
"Ρε", φωνάζει, "πέρασαν οι απόκριες". Νόμισε πως του πέταξα σερπαντίνα.
Προσγειώθηκε το εναπομείναν ρολό στη φαλάκρα του.
"Καλά, είσαι και πολύ τρελός", φώναξε ο Θανάσης.
"Έλα επάνω, του λέω, να δω αν έπαθε κάτι η φαλάκρα σου".
Το πείραμα επιτέλους πέτυχε. Τώρα μένει να δω αν υπάρχει κάποια συνέπεια.
Βγαίνει η συμβία στη βεράντα.
"Σε ζητάει η αστυνομία", μου λέει.
Ξαφνιάστηκα. Πάω στην είσοδο. Πράγματι, ένα όργανο της τάξης ήταν στην εξώπορτα. Μου ζήτησε να πάω μαζί του στο τμήμα για να μου υποβληθεί μήνυση, διότι υπήρχε καταγγελία ό,τι πετώ αντικείμενα στο δρόμο.
"Μα τι λέτε κύριε όργανο, του λέω, εγώ ένα πείραμα έκανα".
Να σου και ο Θανάσης.
"Να ρωτήστε και τον κύριο από δω".
"Καλά, τι ήταν αυτό που μου πέταξες", με ρώτησε ο Θανάσης.
"Σε σας το πέταξε κύριε", ρώτησε το όργανο τον Θανάση.
"Και σένα τι σε κόφτει", του λέει ο Θανάσης.
"Σας τραυμάτισε, κύριε", τον ρωτάει το όργανο
"Για να δω τη φαλάκρα σου", λέω του Θανάση.
Σκύβει ο Θανάσης, κοιτώ αν υπάρχει καμιά εκχύμωση. Τίποτε. Βάζω το χέρι πάνω στη φαλάκρα του. "Πονάς", του λέω.
"Είσαι με τα καλά σου", μου λέει, "από το χαρτί θα πονέσω;"
"Ορίστε κύριε όργανο, κάντε την αυτοψία σας", λέω στο όργανο στρέφοντας τη φαλάκρα του Θανάση προς το μέρος του.
"Πήγατε στο νοσοκομείο κύριε", ξαναρωτάει τον Θανάση το όργανο.
"Σας εξέτασε γιατρός; Μήπως έχετε διάσειση;"
"Να σου πω", του λέει ο Θανάσης, "ένα βράδυ, που γυρνούσα σπίτι είχε διακοπή ρεύματος, μαύρο σκοτάδι ήτανε, σκόνταψα και χτύπησα κατά λάθος με το κεφάλι σε μια κολόνα της ΔΕΗ, ο εμπειρογνώμονας της ΔΕΗ που εξέτασε την κολόνα είπε ό,τι βρήκε ένα τριχοειδές σκάσιμο στο ξύλο και η ΔΕΗ μου έκανε μήνυση γιατί είπε ό,τι η διακοπή ρεύματος έγινε απ' την κουτουλιά. Αυτά κύριε όργανο. Τώρα, αν το δικό σας το κεφάλι μπορεί να σπάσει την κολόνα και να την κάνει καυσόξυλα πολύ θα χαρώ να το δω. Εγώ, πάντως, της έκανα ένα τριχοειδές ράγισμα, σαν τα υπόλοιπα που είχε πάνω της, όπως έδειξε και η αυτοψία."
.......///........
Ότι είμαι παοκτσής το δήλωσα (έμεσμα) σε μια ανάρτηση με τίτλο, "Εγώ στο γραφείο μου έχω τον Κούδα", στην προσπάθεια μου να σατιρίσω τη συνήθεια (δήθεν) θεοσεβούμενων (βολεμένων) που μοστράρουν σε εμφανή θέση επί του γραφείου της επιστασίας τους, ή κρεμάμενης επί τοίχου, εικόνα "αγίου" προσώπου (προς προστασία; κι από τι, άραγε; Από τα κακά της μοίρας τους, προφανώς).

Αυτή η "μοίρα" έδειξε την άσχημη πλευρά της σε έναν νέο. Απ' την εποχή της "αρπαγής" του Κούδα, μεταξύ των οπαδών των δυο ιστορικών, αθλητικών (κατά τα άλλα) συλλόγων, σιγοκαίει μια άσβεστη αντιπαλότητα που, δοθείσης της ευκαιρίας, μπορεί να εξελιχτεί σε πυρκαγιά. Ομοίως παρόμοια αυτής των "Γαλάζιων παιδιών" και των "Πρασινοφρουρών", που την σήμερον απέκτησαν και δεύτερο προσωνύμιο (Συριζαίοι).

Αμ' δε. Η μοίρα στην μεταξύ των δυο αντίπαλων οπαδικών παρατάξεων διένεξη δεν έχει θέση. Κυριαρχεί, ο "θάνατος" σου η "ζωή" μου, που για χρόνια οι μεν "ζούσαν" την αίγλη της Ρώμης και οι δε, "πέθαιναν" στις κατακόμβες. Τι συμβαίνει στην πολιτική;

Η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση ό,τι στήνει σκευωρίες με το σκάνδαλο "Novartis" για να κρατηθεί στην εξουσία. Η αλήθεια στραγγαλίζεται προς τέρψιν κομματικών συμφερόντων. Όποιες αλήθειες επιτρέψουν τα συμφέροντα να "πέσουν" από τον φάκελο θα χρησιμοποιηθούν ένθεν κακείθεν κατά το δοκούν. Γνωστή τοις πάσι η γλύκα της εξουσίας, κανείς δεν θέλει να τη χάσει (πριν τακτοποιηθούν, νύφες, κουμπάροι, εγγόνια, δισέγγονοι).

Αφορμή γι' αυτήν την ανάρτηση, δεν ήταν όσα διαδραματίστηκαν και η μη διεξαγωγή του ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ των δυο ιστορικών συλλόγων. Ούτε η σπουδή του υφυπουργού Βασιλειάδη. Όστις μας συστήθηκε κατ' ανάλογο τρόπο του Γεωργιάδη. Αναμένουμε και απ' αυτόν (τι άλλο;) όσα υπομείναμε από τον Γεωργιάδη. Απροκάλυπτα εξέφρασε (προσωπική άποψη;) τον κίνδυνο να χάσει η πρωτοπόρος της βαθμολογίας το πρωτάθλημα, πριν ακόμη επιληφθούν του θέματος τα αρμόδια όργανα. Συνήθεια που στα χρόνια των μνημονίων έγινε τακτική, πολιτική άποψη και πρακτική. Αλλά η επιβεβαίωση, για άλλη μια φορά, του διαχωρισμού (διχασμού) των Ελλήνων (πολιτικά, οπαδικά, μικρή σημασία έχει) όπου το "διαίρει και βασίλευε" κυριαρχεί σε κάθε εκδήλωση.

Ένας νέος οδηγήθηκε με χειροπέδες στο αυτόφωρο σαν κοινός εγκληματίας. Πέταξε ένα ρολό χαρτί σαν αυτά που πετάχτηκαν κατά χιλιάδες. Βέβαια, δεν του φόρεσαν αλεξίσφαιρο γιλέκο. Κακώς. Διότι, αυτό προτάσσει η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Κι αυτό εξυπηρετεί το αλεξίσφαιρο γιλέκο. Προστατεύει τη ζωή του εγκληματία "ταινιοβολητή" απ' τους αντίπαλους οπαδούς. Ενώ οι χειροπέδες τον προστατεύουν από το απονενοημένο διάβημα που ήθελε καταφύγει για να γλυτώσει της καταδίωξης που εξαπέλυσε η Αληκτώ, πριν αποδοθεί το "δίκαιο" και πριν ικανοποιηθεί το περί δικαίου αίσθημα, των ηθικών αυτουργών, που όλως συμπτωματικά, είναι οι ίδιοι οι αποκαλούμενοι "παθόντες".
.......///........ 
Οι "προστάτες", του παθόντος, γνωστοί και μη εξαιρετέοι, άνθρωποι της "επιστήμης", της "τέχνης" και των "γραμμάτων", αποφάνθηκαν ό,τι ο "Ο" (ο οπαδός που πέταξε το αντικείμενο), στόχευε με το "Ρ" (το αντικείμενο που προκάλεσε τον εν λόγο τραυματισμό), τον "G" (ο προπονητής που τραυματίστηκε)

Προφανώς ο "Ο" είναι μια διάνοια του μεγέθους Isaac. Μάντεψε την πορεία που θα ακολουθούσε ο "G", και την ταχύτητα κίνησης. Υπολόγισε το ύψος, από το έδαφος, του σημείο του σώματος του "G" που ήθελε να πλήξει. Μέτρησε την απόσταση από την βαλλίστρα μέχρι το σημείο πρόσκρουσης (εύκολο αυτό), κι ενώ γνώριζε το ίδιο βάρος του "Ρ" (επίσης εύκολο), υπολόγισε τη γωνία εκτόξευσης, το χρόνο της τροχιάς σε σχέση με την στιγμή που ο "G" θα βρίσκονταν στο σημείο πρόσκρουσης και έλυσε την εξίσωση. Βρήκε το μέγεθος της δύναμης που θα έπρεπε να εφαρμόσει στην βαλλίστρα για να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Όλα φαίνεται να ήταν ελεγχόμενα από τον "Ο". Όμως, για την επιτυχία του εγχειρήματος υπήρχε μια παράμετρος, ένας άγνωστος "Χ". Το "Ρ" ξετυλίγονταν και σχημάτιζε ουρά, το βάρος μειώνονταν σταδιακά και η ουρά λειτουργούσε σαν φρένο, λόγω της αντίστασης. Ακόμη και τον Isaac θα ταλαιπωρούσε, μέχρι τα βαθιά γεράματα, η λύση. Να υπολογίσει το μέγεθος της δύναμης τη στιγμή πρόσκρουσης και τις συνέπειες, ειδικά αυτές. Αλλά, αν στόχευε να πλήξει (να χτυπήσει) και να προκαλέσει τραυματισμό στον "G", δεν θα έπρεπε να πετάξει το "Ρ" ακέραιο;

Η κατάσταση δεν ενδείκνυται για γέλια. Διότι κάποιοι θεωρούν ό,τι η περίοδος της γεροντικής άνοιας ενδείκνυται για παίγνια. Κάποιοι άλλοι αβαντάρουν αυτά τα παίγνια των υποκείμενων στην γεροντική άνοια, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Πρόσφατα, από τα χτυπήματα κάποιων άλλων οπαδών, εξέπνευσε στο πεζοδρόμιο της Αγ. Δημητρίου ο Κύπριος φίλος της γηπεδούχου ομάδας, του αγώνα που ματαιώθηκε.

Εκτός των φυσικών αυτουργών, που είναι υπόλογοι στη δικαιοσύνη και τιμωρούνται, υπάρχουν και οι ηθικοί αυτουργοί. Αυτοί που, με την πρακτική τους, επιδιώκουν να οδηγήσουν (καθοδηγήσουν) τα γεγονότα σε άλλου είδους καταστάσεις. Μια πιθανή τιμωρία του "ταινιοβολητή", συνάμα άδικη, για ένα τυχαίο γεγονός και ανάξιου λόγου, θα αποτελέσει επιβράβευση και απερίσπαστοι οι ηθικοί αυτουργοί θα επιδοθούν στην επόμενη επιδίωξή τους, με ή χωρίς τη χρήση θεατρικών μονόπρακτων.