Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

Ήταν μόνον 18 χρονών.


Δεν είναι τυχαίο, ότι εκεί στο protagon έχουν μαζευτεί όλες οι "ιερές αγελάδες". (Τον χαρακτηρισμό αυτόν τον αποδίδω σε μία κατηγορία επώνυμων, οι λόγοι προφανείς, και επί αυτού υπόσχομαι να επανέλθω με ένα άρθρο, ξεκαθαρίζοντας και διαχωρίζοντας την ιερότητα από την αγελάδα).  
Τρόμαξα με το θράσος. Ένοιωσα το στομάχι μου να ανακατεύεται και ήμουν έτοιμος να ξεράσω, αν ο θυμός μου δεν κατέβαινε μέχρι το λαρύγγι, φράζοντας τον σωλήνα.  
Έκανα κλικ, στο όνομα και άνοιξε το προφίλ. Όχι, δεν εξεπλάγην όταν διαπίστωσα ό,τι πρόκειται περί καθηγήτριας. Αηδία ένοιωσα, καθότι συμπαθώ ιδιαιτέρως τους θεατρικούς συγγραφείς. Κι ένας, του είδους, χρησιμοποιεί τις λέξεις με την πραγματική τους σημασία, εκτός κι αν επιθυμεί να ειρωνευτεί ή να παραλογιστεί. 
Ίσως να είναι της μοδός. Λίγα απ' όλα δηλαδή. Περί ου, η ποικιλότης. Ανάκατα τουτέστιν. Μα στα κτήματα ανθεί η καλλιέργεια, η ελλείπουσα δι όλου, λόγω ακτημοσύνης (ένδειας, κοινώς), δηλωμένης ως αύτως. 
Εκείνο που μ' άφησε άναυδο ήταν, το απόλυτο του δικαιώματος, προφανώς οι άλλοι δεν χρειάζονται τα δικαιώματα, εάν, βεβαίως, δεν είναι κοινά με τα δικά της.  
Τούτα μόνων δύναται να υπερασπιστεί. Να εγείρεται καθυστερημένως και να διαβουλεύεται ελευθερίως μέχρις την εσπέραν. 
Συμπέρασμα: Κοντά στο νου και η γνώση. Μακριά απ' τη γνώση... νους ανοήμων.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου