Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

ένας άντρας, μα τι άντρας!






Η κ. Μπακογιάννη μιλώντας σε γυναικεία παρέα δημοσιογράφων, έξω από την αίθουσα της Ολομέλειας, είπε για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ό,τι είναι 100% ανασφαλής. 

Συγκεκριμένα είπε: "Δεν υπάρχει χειρότερο είδος από μια ανασφαλή γυναίκα"

Προφανώς γνωρίζει από γυναικείες ανασφάλειες η κ. Μπακογιάννη. 

Επίσης είπε ό,τι: "Μόνο μια ανασφαλής γυναίκα θα ενοχλούνταν από ένα τέτοιο σχόλιο"

Εννοούσε μια ατυχή φράση του αρχηγού της. 

Προφανώς η ίδια έχει ξεπεράσει τις ενοχλήσεις από τα σχόλια αυτού του είδους. Η συλλογή της από κομπολόγια την κάνει λιγάκι "αντράκι". 

Βέβαια, η κ. Μπακογιάννη, έχει συγκεκριμένο πρόβλημα με την Πρόεδρο της Βουλής. 

Δεν πέρασαν πολλές μέρες από το προηγούμενο επεισόδιο που δημιούργησε με αφορμή την πρόθεση της Προέδρου σχετικά με την απομάκρυνση των γραφείων που διατηρούν στη Βουλή οι πρώην πρωθυπουργοί, που δεν είναι σήμερα βουλευτές. 

Θα χρησιμοποιήσω τον ίδιο χαρακτηρισμό, για τον αρχηγό του κόμματος στο οποίο ανήκει η ίδια και ελπίζει πως κάποια μέρα θα τον διαδεχτεί, γιατί αποδίδει ακριβώς τον χαραχτήρα του. 

Ο Αντώνης Σαμαράς είναι ανασφαλής 100%. 

"Είναι ντροπή", είπε σε κάποιο σημείο της "διάλεξης" του στη Βουλή, "ξέρω όμως γιατί το κάνετε. Για να κατασκευάσετε μέσα στη Νέα Δημοκρατία έναν Κατρούγκαλο".

Αναφέρονταν, βέβαια, στις κατηγορίες κατά του συνεργάτη του κ. Παπασταύρου για την ύπαρξη λογαριασμού στη λίστα Λαγκάρντ, του οποίου φέρεται ως ο ιδιοκτήτης, με καταθέσεις περίπου 5,5 εκατομμύρια ευρώ. 

Ο Αντώνης Σαμαράς έχει πρόβλημα με τον συνεργάτη του και αντιλαμβάνεται ό,τι κάποια στιγμή θα το αντιμετωπίσει θέλοντας και μη. Προς το παρόν τον στηρίζει, γιατί έτσι κάνουν οι συνεργάτες. Ειδικότερα όταν το πρόβλημα αγγίζει τη συνεργασία. 

Μάλιστα είπε με έμφαση: "Μακάρι η Ελλάδα να είχε δέκα Παπασταύρου". 

Δεν ξεκαθάρισε, όμως, αν εννοούσε να έχει δέκα συνεργάτες του στη λίστα Λαγκάρντ με καταθέσεις 5,5 εκατομμυρίων. Πάντως, ο ένας είναι σίγουρος. Και συνέχισε λέγοντας προς τον πρωθυπουργό, "Για όσα είπατε έχουν δοθεί απαντήσεις". 

Οι απαντήσεις του κ. Παπασταύρου θεωρούνται ως αυταπόδεικτες. Ενώ οι απαντήσεις του κ. Κατρούγκαλου στις κατηγορίες του Αντώνη Σαμαρά δεν κρίνονταν απαραίτητες, διότι το 12% που θα εισπράττονταν ως αμοιβή, και εφόσον θα υπήρχε δικαίωση για το ποσό που θα λάμβαναν οι απολυμένοι, είναι ανήθικο σε σχέση με τα ηθικά 5,5 εκατομμύρια που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν. 

Ο κ. Παπασταύρου, σήμερα, εξετάζεται αν έχει διαπράξει το αδίκημα της ψευδορκίας στην διάρκεια της κατάθεσής του στην Προκαταρκτική Επιτροπή της Βουλής για τη λίστα Λαγκάρντ από τον οικονομικό εισαγγελέα κ. Μπρή

Πριν τις εκλογές, οι δυο ελεγκτές του ΣΔΟΕ που πραγματοποίησαν τον έλεγχο για φοροδιαφυγή του κ. Παπασταύρου, δεν συμφώνησαν μεταξύ τους ούτε για το αποτέλεσμα του ελέγχου, ούτε και για την ανάγκη να τεθεί ο φάκελλος στο αρχείο, όπως πρότεινε ο ένας από τους δυο. 

Εδώ υπάρχει είδηση. Δυο ελεγκτές, καταρτισμένοι και πεπειραμένοι έχουν διαφορετική γνώμη πάνω στο ίδιο ζήτημα, που είναι ζήτημα φοροδιαφυγής. 

Ο ένας, μάλιστα, ζητάει να τελειώσει ο έλεγχος σαν να μην υπάρχει, όχι η αιτιολόγηση του πόθεν έσχες που δεν υπάρχει, δεν προσκόμισε καμιά απόδειξη ο κ. Παπασταύρου, αλλά η ίδια η ύπαρξη του λογαριασμού. 

Δηλαδή, εφόσον δεν δικαιολογείται η κατάθεση με το πόθεν έσχες του κ. Παπασταύρου, τότε, πρέπει να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του ό,τι τα 5,5 εκατομμύρια ανήκουν σε άλλο πρόσωπο και ό,τι ο ίδιος είναι μόνον ο διαχειριστής του λογαριασμού, οπότε, δεν υφίσταται θέμα λογαριασμού Παπασταύρου

Παρά του ό,τι είναι κοινός λογαριασμός με τον πατέρα του και τη μάνα του και επομένως, είναι συνδιαχειριστές του. 

Άρα, ο φάκελος μπορεί, ή πρέπει, να πάει στο αρχείο

Εδώ, λοιπόν, το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν υπήρξε πολιτική παρέμβαση εκ των άνω για να κουκουλωθεί το θέμα. Μάλιστα, λίγο πριν τις εκλογές που φαίνονταν χαμένη υπόθεση για το κόμμα στο οποίο πρόσφερε τις υπηρεσίες του ο κ. Παπασταύρου

Ουσιαστικά, αυτό που προσπαθούσε να αποφύγει ο Αντώνης Σαμαράς, αν και το δημιούργησε ο ίδιος, όταν επιτέθηκε στον κ. Κατρούγκαλο, ήταν η απ' ευθείας αναμέτρηση μαζί του. 

Φοβούμενος απώλειες από τη σύγκριση Παπασταύρου - Κατρούγκαλος. 

Και το κατάφερε με την αποχώρηση του απ' τη Βουλή. Ουσιαστικά το 'βαλε στα πόδια. Λέγοντας μάλιστα ό,τι είναι της ευθείας. Εννοώντας προφανώς ό,τι πάει ίσια, ντουγρού που λένε, και ό,τι δεν παρεκκλίνει της πορείας του. Ειδικότερα όταν κατηγορούνται συνεργάτες του για φοροδιαφυγή. 

Ο Αντώνης Σαμαράςλοιπόν, είναι της ευθείας και όχι της ευθύτητας. 

Ο Αντώνης Σαμαράς είναι και κάτι ακόμη. Είναι απόφοιτος της αντρικής σχολής. 

Όσοι δεν φοράνε φουστάνια, μάλλον είναι άντρες. Κι αυτό κατά τον Αντώνη Σαμαρά είναι ο αντρισμός


Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

ο Κατρούγκαλος-Μπλουμ και ο Ταίτγκες-Μπογιόπουλος



Η αλήθεια είναι ό,τι δεν μου κάνει κλικ ο Μπογιόπουλος. Εξ αρχής δεν τον είχα σε μεγάλη εκτίμηση. Φυσικά και διαβάζω τα άρθρα του, όποτε πέφτω πάνω τους. Δεν θα έλεγα ό,τι τον προσπερνώ ούτε και ό,τι τον ψάχνω. Πάντα, σε κάποιον αρθρογράφο, βρίσκεις ένα λόγο για να τον διαβάσεις. Ακόμη και σ' αυτόν, τον ανεκδιήγητο Πρετεντέρη μπορείς να βρεις μισό λόγο για να τον διαβάσεις. Δεν χάθηκε ο κόσμος.


Διαβάζοντας τα άρθρα του Μπογιόπουλου, κάποιες φορές, ανακαλύπτω μια μαζοχιστική τάση του εαυτού μου. Να με βασανίζω το μυαλό μου προσπαθώντας να διακρίνω, αν στα γραφόμενά του, εντέχνως, καθοδηγεί τον αναγνώστη να ανακαλύψει την αποδεικτική αξία της σκέψης του, ή αν ο ίδιος αγωνίζεται να πείσει τον εαυτό του ό,τι στην ταπεινή του σκέψη, όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται βεβαίως, συνυπάρχει απριόρι και η απόδειξη, (άλλως, ενσωματωμένη δημοσιογραφία, ο όρος δικός του). 

Μέσα απ' την ανάγνωση, και βεβαίως-βεβαίως μετά την ανάγνωση των άρθρων του, βλέπω να μην αλλάζει αυτή η άποψη που έχω. Κυρίως για την κριτική του σκέψη. Αδιαφορώντας για την πολιτική. Στο Ellada, πάντοτε, θα είσαι ό,τι δηλώνεις. Άλλωστε δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί κάποιος πολιτικά με έναν αρθρογράφο ώστε να του αφιερώνει τον πολύτιμο χρόνο του. Μπορεί να το κάνει και για πολλούς άλλους λόγους. 

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

η ανυπακοή είναι, τεκμηριωμένη συνειδητή πράξη



Κάποιες σκέψεις με αφορμή τις ρυθμίσεις που προτείνει η κυβέρνηση για το ξεμπλοκάρισμα της εκταμίευσης των υπόλοιπων δόσεων του δανείου και συγκεκριμένα την αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ποτά και τσιγάρα και τις ρυθμίσεις(αύξηση) του ΦΠΑ.

Στο κατά πόσο μπορεί να ελπίζει η κυβέρνηση σε περισσότερα κρατικά έσοδα από την αύξηση του φόρου κατανάλωσης σε ποτά και τσιγάρα, πρώτα, πρέπει να απαντήσει στο κατά πόσο μπορεί να ελέγξει, να περιορίσει ή και να εξαλείψει το λαθρεμπόριο, εφόσον είναι γνωστό ό,τι αυτά τα δυο είδη, μαζί με τα καύσιμα, βρίσκονται στην κορυφή του λαθρεμπορίου.

Χρειάζεται ένας μηχανισμός. Ένα ρολοϊ δουλεύει ασταμάτητα όταν όλα τα εξαρτήματα του βρίσκονται σε καλή κατάσταση και σε λειτουργία. Αν ένα εξάρτημα, το κουρδιστήρι του, ή ένα ελατήριο του είναι ελαττωματικό ή ακατάλληλο, ή αν δεν ανταποκρίνεται, τότε θα αρχίσει να χάνει δευτερόλεπτα, που θα γίνονται λεπτά, που θα γίνονται ώρες, μέχρι να σταματήσει.

Αυτός ο μηχανισμός, λοιπόν, ή πρέπει να υπάρχει, ή πρέπει να δημιουργηθεί. 

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

ο Αντώνης Σαμαράς λιποθύμησε μπροστά στην οθόνη



Ο Αντώνης Σαμαράς βούρκωσε από συγκίνηση όταν είδε τον Αλέξη Τσίπρα να περπατάει πάνω στο κόκκινο χαλί έχοντας δίπλα του την Αγγέλα Μέρκελ. 

Μάλιστα, ακούστηκε να λέει, ανάμεσα σε αναφιλητά, ότι αν δεν ήταν αυτός, ούτε στον ύπνο του δεν θα πατούσε κόκκινο χαλί ο Αλέξης Τσίπρας. Κι αυτό πρέπει, αναμφίβολα, να του το αναγνωρίσουμε. 


Όπως και το να λέει ό,τι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει το δικαίωμα να οικειοποιείται τα δικά του επιτεύγματα, διότι αυτά ανήκουν αποκλειστικά στον ίδιο και στην δική του κυβέρνηση. Όπως ο γάϊδαρος ανήκει στ' αφεντικό του.

Μάλιστα, ο Αντώνης Σαμαράς, για να γίνει πιο σαφής, είπε ό,τι όταν ο Αλέξης Τσίπρας πήγαινε στο Βερολίνο, αυτός γύριζε. 

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

θα βγάλει άσσο απ' το μανίκι ο Τσίπρας;





Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ό,τι ο Σόϊμπλε, παραμονή της επίσκεψης Τσίπρα στην Γερμανία, δεν ακούστηκε ακόμη. Δεν έβγαλε κιχ. Αυτός, που δεν χάνει ευκαιρία να σχολιάζει, μάλιστα, με προκλητικό τρόπο τα μέλη της ελληνικής κυβέρνησης, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί.

Αναρωτιέται κανείς, αν βρίσκεται σε εξέλιξη κάποιο σχέδιο φίμωσης του, γεγονός που θα σημάνει την στροφή της Γερμανίας. Αλλά ως προς αυτό, δεν υπάρχουν ενδείξεις. 

Αντίθετα, η άποψη της Μέρκελ, όπως την έχει εκφράσει λίγες μέρες πριν ό,τι η συμφωνία του eurogoup Φεβρουαρίου αποτελεί συνέχεια της συμφωνίας του Ιανουαρίου, δηλαδή, της δίμηνης παράτασης της κυβέρνησης Σαμαρά, βρίσκεται σε αρμονία με την άποψη του Σόϊμπλε που λέει ό,τι για να γίνει εκταμίευση πρέπει να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση από την τρόϊκα.

Επίσης, η Γερμανία, δηλαδή η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε, δεν θα δεχτούν επ' ουδενί ό,τι η δική τους έμπνευσης συνταγή λιτότητας που εφάρμοσαν στην Ελλάδα δεν έφερε τα αποτελέσματα που θα ήθελαν. Εκτός βέβαια, της διάσωσης των τραπεζών της ευρωζώνης. 

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2015

Υπερψηφίστηκε το ν/σ για την επανεκκίνηση της οικονομίας



Ψηφίστηκε, επί της αρχής αλλά και επί των άρθρων, το νομοσχέδιο για τις 100 δόσεις προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία απ' την ολομέλεια της Βουλής. 

Το νομοσχέδιο ψήφισαν όλα τα κόμματα της Βουλής εκτός από το κόμμα του κ. Αλατσισμένου και τα "Χρυσά Ωα", που ψήφισαν παρόν, για να μην τους περικόψει το μισθό η κ. Κωνσταντοπούλου

Το δε ΚΚΕ κατέθεσε δική του τροπολογία για διαγραφή χρεών σε οικογένειες με εισόδημα μέχρι 20.000 ευρώ και "κούρεμα" μέχρι 40.000 ευρώ, διότι όπως είπε ο κοινοβουλευτικός του εκπρόσωπος το ευρώ είναι λαϊκό νόμισμα ενώ η δραχμή είναι το νόμισμα της πλουτοκρατίας

Οπότε, αναγκάστηκε να ψηφίσει αρνητικά. Όχι γιατί ταυτίζεται με την τρόϊκα, αλλά γιατί είναι γενικά κατά των ψηφοφοριών, ειδικότερα όταν δεν γίνονται δεκτές οι τροπολογίες του. 

Το "Ποτάμι" του κ. Αλατσισμένου δήλωσε ό,τι θα μπορούσε να ψηφίσει την τροπολογία του ΚΚΕ αν η διαγραφή και το "κούρεμα" συμπεριλάμβανε τους εκδότες, τους καναλάρχες και τους μεγαλοεργολάβους. 

Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε την καρδιά του πέτρα και το ψήφισε, όπως και το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση, λέγοντας ό,τι αν είναι για το καλό της πατρίδας ας το πάρει το ποτάμι. Διότι ο Αντώνης Σαμαράς αγαπάει την πατρίδα του αλλά και τους συμπατριώτες του. 

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2015

Σάλος στο Μερκελιστάν, ο Βαρουφάκης έδειξε και το άλλο... όρθιο

μήπως θα 'πρεπε να το δείξει στους ψεύτες, τώρα, που αποκαλύφθηκε η αλήθεια; 


Οι πληροφορίες που έχει το "αριστερό μπατζάκι" του παντελόνι καμπάνα σχετικά με το video που δείχνει τον κ. Βαρουφάκη να έχει υψωμένο το μεσαίο δάχτυλο του αριστερού χεριού αναφέρουν ό,τι πρόκειται για χαλκευμένο video που μάλιστα βγήκε απ΄τη μονταζιέρα της "Κουμουνδούρου" και ό,τι ψεύδεται το "Neo Magazin Royale" του ZDF, που ισχυρίζεται ό,τι το κατασκεύασε. 

Κατ' αρχήν ο κ. Βαρουφάκης, όπως διέρρευσε, είχε υψώσει το δάχτυλο του δεξιού χεριού αλλά επειδή αυτό θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως ανάρμοστο και ανάγωγο χρησιμοποιήθηκε ένας καθρέφτης με αποτέλεσμα αυτό που βλέπουμε στο video να είναι το ανεστραμμένο είδωλο του κ. Βαρουφάκη στον καθρέφτη. 

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2015

χερ Σόϊμπλε, λέτε μπούρδες


τις αποζημιώσεις μπορεί και να μην τις πληρώσετε όμως η Ιστορία δεν θα σας ξεχάσει  



Ο κ. Σόϊμπλε είχε συνηθίσει στην καθ' υπαγόρευση επικοινωνία. Είναι λογικό. 


Θεωρεί ό,τι όλοι οι συνομιλητές του πρέπει να είναι ίδιοι, ή τουλάχιστον, να τον αποδέχονται ως ανωτέρα αρχή. 

Ακόμη και ενδυματολογικά πρέπει να είναι ίδιοι. Σαν τους πίνακες του Φασιανού.

Φαίνεται να είναι λάτρης μιας ομοιομορφίας που βαστάει από παλιά.

Κι ό,τι πρέπει να είναι όλοι σαν τις ιδιαιτέρες γραμματείς. Με ένα σημειωματάριο και ένα μολύβι ανά χείρας να χτυπούν την πόρτα και μπαίνοντας για τις οδηγίες να υποκλίνονται. 

Και σε τρεις μέρες να προσέρχονται για να δώσουν λεπτομερή αναφορά κατά το νέο είδος ενδοσυμμαχικής επικοινωνίας. 

Για να αλλάξει τη συνήθεια αυτή ο κ. Σόϊμπλε είναι τρομερά δύσκολο. Άλλωστε τη δουλειά του την κάνει, προπάντων, με κέφι.

Όχι γιατί δεν του το επιτρέπουν. Αντίθετα μάλιστα. Αλλά γιατί είναι αδιανόητο γι' αυτόν να αποδεχτεί την αρχή της ισότητας. 

Πολύ περισσότερο ό,τι κάπου μπορεί να κάνει λάθος. 

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

ο Γεωργιάδης προσπαθεί να μαζέψει τα παντελόνια.... αλλά δεν το βλέπω




Ο κ. Γεωργιάδης εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του κ. Ρωμανιά ο οποίος ισχυρίστηκε ό,τι υπήρξε από την προηγούμενη κυβέρνηση νοθεία στις αναλογιστικές μελέτες με σκοπό την περικοπή των συντάξεων.

Μάλιστα, προκάλεσε τον κ. Ρωμανιά ή να το αποδείξει, ή να παραιτηθεί. Διότι ο κ. Γεωργιάδης έχει την ευθιξία να παραιτείται όταν λέει ψέματα.



Είπε επίσης ό,τι το κράτος σταμάτησε να δουλεύει από την εποχή της κυβέρνησης Σαμαρά. 


Τότε, επί εποχής Σαμαρά, το κράτος δούλευε τους πολίτες ενώ η σημερινή κυβέρνηση δουλεύει τους "θεσμούς" κι αυτό κατά τον κ. Γεωργιάδη είναι ανεπίτρεπτο, αφού το κράτος του κ. Σαμαρά δεν μπορούσε ούτε να διανοηθεί να δουλεύει τους θεσμούς. 

Προτιμούσε να δουλεύει τους πολίτες, αφού ήταν και πιο εύκολο. 

Σ' αυτό, εκτός από τον κ. Γεωργιάδη συμφώνησε και ο κ. Βρούτσης λέγοντας ό,τι τις μάγισσες δεν μπορείς να τις πιάσεις, όσο κι αν τις κυνηγάς, διότι τη δουλειά τους την κάνουν με τρόπο μαγικό.

Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2015

Στρατηγός Γιουνκέρ



Τη δημιουργία ευρωπαϊκού στρατού ετοιμάζεται να προτείνει ο κ. Γιουνκέρ ώστε επιτέλους μετά από το γερμανικό ευρωπαϊκό νόμισμα να αποκτήσει και τον γερμανικό ευρωπαϊκό στρατό της η γερμανική ευρωπαϊκή ένωση.

Γεγονός που γέμισε με μεγάλη χαρά τους Γερμανούς θιασώτες της γερμανικής στρατιωτικής πειθαρχίας. 


Ο επικεφαλής της επιτροπής εξωτερικής πολιτικής της γερμανικής ομοσπονδιακής Βουλής δήλωσε ό,τι αυτό είναι ένα γερμανικό ευρωπαϊκό όραμα που έχει έρθει η ώρα του να πραγματοποιηθεί.


Ο δε σοσιαλδημοκράτης Χανς Πέτερ Μπάρτελς, που είναι ειδικός σε αμυντικά θέματα δήλωσε ό,τι αν αυτό είχε γίνει πριν από δέκα χρόνια τώρα δεν θα αντιμετώπιζε πρόβλημα η Γερμανία στην ανατολική Ουκρανία.  

Θα είχε εισβάλει ο γερμανικός ευρωπαϊκός στρατός και θα είχε προσαρτήσει την Ουκρανία.

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

το παιγνίδι

εκτός απ' τους συνανθρώπους αγαπούσαν και τις "τέχνες" 



Να θυμηθούμε την παροιμία που λέει, αυτό που μαθαίνεις μικρός δύσκολα το ξεχνάς. 

Και το πρώτο που μαθαίνεις μικρός είναι το παιγνίδι. Τα υπόλοιπα έπονται ως μέρος του παιχνιδιού εξειδικεύοντας το σταδιακά και κάνοντας το όλο και περισσότερο συναρπαστικό σε βαθμό να αντικαθιστά ακόμη και την ίδια την πραγματικότητα. 

Όλα εντάσσονται μέσα στο παιγνίδι. Το μεγάλο πάθος σε σχέση με την προσήλωση στο στόχο είναι το νόημα που εκπέμπει. Η κορύφωση της ενέργειας που καταβάλετε είναι η νίκη και το κέρδος. Είτε ηθικό, είτε υλικό. 

Η ίδια η ζωή είναι ένα παιγνίδι. 

Ξεκινάει, ως το παιγνίδι της επιβίωσης και συνεχίζει με τις επόμενες φάσεις του. 

Πρέπει να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου, είναι μια κλασική προτροπή που μεταφράζεται, πρέπει να πάρεις το παιγνίδι στα χέρια σου. 

Να μην επιτρέψεις σε κανέναν να παίξει εις βάρος σου, να παίξει με την υπόσταση σου, με την προσωπικότητα σου, με την περιουσία σου, να σε θεωρήσει άθυρμα και να σε καταντήσει έρμαιο του. 

Αυτός είναι ο νόμος της ζωής, κι ο νόμος του παιγνιδιού. 

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Η συνθηκολόγηση

ο οίκτος θα είναι πάντα μια λέξη άγνωστη

Σε έναν πόλεμο, ακόμη κι όταν είναι μακροχρόνιος, κάποτε επέρχεται το τέλος του. Συνήθως με την επικράτηση της μιας από τις δυο πλευρές, που ως νικήτρια υποβάλει και τους όρους της.

Οι όροι της συνθήκης είναι απαράβατοι και γίνονται αναγκαστικά αποδεκτοί από την ηττημένη πλευρά παραχωρώντας σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και κυριαρχικά δικαιώματα. 

Είτε ως απαίτηση του νικητή, σε επίδειξη δύναμης αλλά και τιμωρίας του ηττημένου, είτε ως μοναδική λύση για να αποτραπούν τα χειρότερα για τον ηττημένο. 

Δεν τελειώνει ένας πόλεμος αν δεν ηττηθεί κάποια απ’ τις αντίπαλες πλευρές. Συνήθως η πιο αδύναμη, για να επιβεβαιωθεί το “δίκαιο του ισχυρού” μέσα από τους όρους της συνθηκολόγησης. 

Ο άγραφος νόμος που, δεν αλλάζει παρόλη την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Της απαίτησης υποταγής του αδυνάτου στον ισχυρό. 

Το ζητούμενο είναι, το πώς θα γίνει αποδεκτή η ήττα από ηθικής άποψης, αλλά και από επιχειρησιακής ακόμη, απ’ τον ηττημένο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και των ψυχικών αποθεμάτων. 

Κυριακή, 1 Μαρτίου 2015

το παζάρι

πάντα θα σε στήνουν στον τοίχο, απλά διαφέρει το όπλο



Χθες, από την Ερμού κι από το ύψος της Αγίας Σοφίας, ξεκίνησα για να βγω στο Βαρδάρη και στα στενά πίσω από τον ΟΤΕ, εκεί όπου είχα παρκάρει το αυτοκίνητο. Είχα χρόνια να περάσω απ’ το γιουσουρούμ όπως το λέγαμε παλιά. Το είδα σαν ευκαιρία.

Πέρασα στα στενά πάνω απ’ την Ερμού να ξαναθυμηθώ την εποχή που ψάχναμε στα στοκατζίδικα για φτηνά και μόρτικα. Απογοητεύτηκα. Ελάχιστη κίνηση. Κάτι περίεργοι τύποι που διάβαζαν τα ραβασάκια στα βοτανάδικα ψάχνοντας το φάρμακο για την φαλάκρα.

Όπως και μείς κάποτε ψάχναμε για φαγουρόσκονη. Να τη ρίξουμε στο κάθισμα της καθηγήτριας με το μίνι. Πέρασα το πέταλο της Αριστοτέλους και συνέχισα.

Κάπου στη Χαλκέων, και σε μια γωνία, έστεκε ένας νεαρός που περιδιάβαζε τους περαστικούς. Είδα πως κρατούσε στα χέρια του ένα κινητό. Απ’ αυτά με τη μεγάλη οθόνη που το χειρίζεσαι με την αφή. 

Δεν ξέρω αν έχει κάποια ιδιαίτερη ονομασία γιατί έμεινα πίσω, στην εποχή του πληκτρολογίου. Με ένα DUOS της Samsung. Μια κάρτα what’s up για να συνομιλώ με τους δικούς μου οικονομικά και με την δεύτερη για επαγγελματικές συνομιλίες.