Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

η Ελλάδα σήκωσε κεφάλι









Σήμερα, ένοιωσα περήφανος σαν Έλληνας. 

Είχαμε ξεχάσει τι είναι η περηφάνεια. 

Πως είναι να είσαι Έλληνας. 

Πως είναι να νιώθεις Έλληνας. 

Πως είναι να ζεις σαν Έλληνας.


Γι' αυτό που είπε ο πρωθυπουργός μας

"Οι προκάτοχοί μου επέλεξαν άλλα να λένε προεκλογικά και άλλα να κάνουν μετεκλογικά. Έχασαν τη στήριξη του λαού και έπεσαν. Σκέφτομαι να πρωτοτυπήσω και να μείνω συνεπής στις δεσμεύσεις μου". 

Γι' αυτό που είπε ο υπουργός των Ενόπλων Δυνάμεων,

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

η πρώτη εντύπωση




Η λέξη αλλαγή δεν είναι ικανή να εκφράσει αυτό που συμβαίνει σήμερα. Πρόκειται για κοσμογονία. Τα γεγονότα τρέχουν με κινηματογραφική ταχύτητα και παρασέρνουν κάθε σκέψη. Το ένα διαδέχεται το άλλο. Πριν προλάβεις να εμβαθύνεις το αποτέλεσμα μιας εξαγγελίας έρχεται η επόμενη για να προσθέσει νέα στοιχεία που προσπαθείς να τα ενσωματώσεις στην σκέψη σου. Υπό αυτή την έννοια ας γίνουμε θεατές για λίγες μέρες και ας αφήσουμε τα πράγματα να εξελιχθούν. 

Μέχρι να πάρουν το δρόμο τους και να μπουν στην κοίτη. Να δούμε τα πρώτα απτά δείγματα. Την υλοποίηση κάποιων, δεν θα έλεγα υποσχέσεων, αλλά μέτρων, για την επαναλειτουργία κράτους και κοινωνίας. Τη στάση σε όλα τα ζητήματα που μας αφορούν μέσα στην ΕΕ και στην ευρωζώνη, εκεί όπου μας περιμένουν στη γωνία και θα παιχτεί το κυρίως παιγνίδι. Και βέβαια, τις αντιδράσεις του κλαμπ των Βρυξελλών, που είναι ένα ζήτημα που θα απασχολήσει και θα έχει τον δικό του ρόλο στον αντίκτυπο των πολιτών. 

Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

το μπροστά αν κάνεις μεταβολή είναι πίσω;




_Μαμά, κλείσε την τηλεόραση... πρέπει να συζητήσουμε.
_Πάλι; Εχθές δεν συζητούσαμε; 
_Όχι μαμά. Πέρασε πολύς καιρός απ' την τελευταία φορά που συζητήσαμε. 
_Πρέπει να σε δει γιατρός. Ο άντρας σου τι λέει;
_Για ποιο πράγμα!
_Γι' αυτό που έπαθες.
_Τι έπαθα!
_Αμνησία. Δεν θυμάσαι που μιλούσαμε για τα παιδιά της ξαδέρφης μου, που πήγαν στην Αμερική αλλά δεν μπόρεσαν να μείνουν και μετά πήραν το τραίνο και πήγαν στον Καναδά αλλά ούτε κι εκεί έμειναν και πήραν το αεροπλάνο και πήγαν στην Αυστραλία και τώρα έχουν από τρία παιδιά ο καθένας!   
_Μαμά! Είμαι μια χαρά. Δεν έχω πάθει τίποτε και θυμάμαι πολύ καλά τι λέγαμε χθες.
_Περνάς κρίσεις;
_Όχι, μαμά, δεν περνάω κρίσεις. Πως να σου το πω για να το καταλάβεις;
_Τότε γιατί λες τη μια ό,τι έχουμε πολύ καιρό να συζητήσουμε και την άλλη ό,τι θυμάσαι τι λέγαμε χθες; Να πεις τον άντρα σου να έρθει από δω. Θέλω να του μιλήσω.
_Μαμά! Όταν είπα έχουμε καιρό να συζητήσουμε δεν εννοούσα αυτά που λέγαμε χθες.
_Και προχθές λέγαμε για την κόρη της Ασπασίας, της γειτόνισσας, που παντρεύτηκε στο Λονδίνο.
_Το θυμάμαι μαμά, αλλά... άλλο πράγμα εννοούσα.
_Τι εννοούσες! Τον Αριστείδη που λέγαμε την Κυριακή ό,τι τον έπιασε η γυναίκα του κάτω από τη σκάλα με τον νεαρό απ' το μανάβικο;
_Εννοούσα τις εκλογές, μαμά!
_Εκλογές! Καλά... δεν έγιναν οι εκλογές!
_Έγιναν μαμά, αλλά θα ξαναγίνουν.
_Πέρασαν κιόλας τέσσερα χρόνια! Πόσων χρονών είμαι; Όταν έγιναν οι εκλογές ήμουνα εβδομήντα έξι. Πήγα ογδόντα!
_Όχι μαμά. Εβδομήντα έξι μισό είσαι.
_Πως είμαι εβδομήντα έξι μισό, αφού έχουμε εκλογές!
_Γιατί ξαναγίνονται μετά από έξι μήνες.
_Έγινε αποστασία και έπεσε η κυβέρνηση; Ποιος την έριξε ο Μητσοτάκης;  
_Μαμά... αυτό έγινε παλιά. Τώρα έπεσε μόνη της. Για να ξαναβγεί ανανεωμένη. 
_Κι άμα δεν ξαναβγεί; Θα ξαναγίνουν εκλογές;
_Αυτό μαμά, δεν το ξέρει ούτε ο θεός.
_Να μη βλαστημάς. Ο θεός τα ξέρει όλα. Δηλαδή, κάθε έξι μήνες θα έχουμε εκλογές; Παλιά δεν γινόταν έτσι. Μέχρι πότε μπορούν να ψηφίζουν οι γέροι;
_Μέχρι να πεθάνουν. Όσο ζούνε μπορούν να ψηφίζουν.
_Αν ζήσω μέχρι τα ογδόντα πέντε που έζησε και ο πατέρας σου πόσες φορές θα ψηφίσω ακόμη. 
_Δεν ξέρω αλλά θα ρωτήσω το θεό που τα ξέρει όλα.
_Μη βλαστημάςΔηλαδή, πρέπει να με ξαναπάς να ψηφίσω; Δεν γίνεται να ψηφίσω μια φορά για όσες φορές γίνουν εκλογές; 
_Όχι μαμά, δεν γίνεται.
_Γιατί δεν γίνεται; Το ρώτησες; Να το ρωτήσεις.
_Μαμά! Τα κόμματα αλλάζουν. Δεν είναι πάντα τα ίδια κόμματα στις εκλογές. Αλλάζουν και οι αρχηγοί τους. Αλλάζει και η πολιτική τους. 
_Ξέρω, ξέρω... ο ένας λέει "πάμε μπροστά" και ο άλλος λέει "πάμε μόνο μπροστά". Κι από πίσω έρχεται ο λογαριασμός. 
_Αυτές οι εκλογές, μαμά, είναι οι πιο δύσκολες.
_Λάθος. Οι πιο δύσκολες ήταν όταν βγήκε ο Μητσοτάκης. Από τότε άρχισε το σκάτωμα.
_Αυτά πέρασαν μαμά και τώρα πρέπει να δούμε τι θα ψηφίσουμε γιατί είναι πολύ σοβαρά τα πράγματα.
_Θα μου κόψουν τη σύνταξη;
_Αν γυρίσει το παλιό όλα μπορούν να γίνουν. Θα πούμε το ψωμί ψωμάκι και το κρέας θα το αγοράζουμε με το δελτίο. Το λάδι και τη ζάχαρη θα τα πουλάνε οι μαυραγορίτες, όπως στην κατοχή. Θυμάσαι πως είσαστε πριν έρθει το ηλεκτρικό; Με τα ψυγεία που βάζατε πάγο;  
_Με το νέο θα είμαστε σίγουροι;
_Περισσότερο από σίγουροι. Δεν θα γυρίσουμε ποτέ στα παλιά.
_Κωλόχαρτο θα έχουμε; Θα έχουν τα σούπερ μάρκετ; Να μου φέρεις πριν τελειώσει. Αυτό με τη φάτσα τους.
_Μαμά! Τα πράγματα δεν είναι καθόλου αστεία.  
_Γιατί, ποιος αστειεύεται; Εγώ δεν θέλω να πάω ούτε μπροστά, ούτε μόνο μπροστά. Καλά είμαι κι εδώ.
_Μαμά! Επί τέλους! Πρέπει να σκεφτείς τα παιδιά σου, να σκεφτείς και τα εγγόνια σου.
_Εμένα μη μου φωνάζεις... Αυτά σκέφτομαι. Κάτι ήθελες να μου πεις. Τι ήθελες; 
_Τι να σου πω! Ό,τι και να σου πω χαμένο θα πάει. Φεύγω.
_Ώρα καλή. Και να μην έρθεις αύριο. Θα πάρω ταξί.


Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2015

την ελπίδα μου δεν την χαρίζω σε κανέναν




Αύριο ξημερώνει μια μέρα που δεν θα την χαρακτήριζα σαν μια μεγάλη μέρα, αλλά σαν μια μέρα γιορτής. Αυτές οι μέρες, οι γιορτινές, ανήκουν στο λαό και στην ιστορία του. Ανήκουν σε μας. Σε όλους εμάς. Και στον καθένα ξεχωριστά. Είναι όμως κοινές, γιατί έτσι πρέπει να είναι. 

Σ' έναν μεγάλο κυκλικό χορό να ενώσουμε τα χέρια μας. Η μέρα γιορτής είναι μέρα ομόνοιας. Είναι μέρα αγάπης, με την πανανθρώπινη έννοια. 

Κι ο λόγος είναι ό,τι οι μέρες αυτές, οι γιορτινές, αν και επαναλαμβανόμενες, κομίζουν πάντα κάτι νέο και κοινό για όλους μας. Ή αν θέλετε, επαναφέρουν απ' τα μύχια της ψυχής μας τον ασίγαστο πόθο. 

Να είσαι ο εαυτός σου. Να είσαι ένα ζώο κοινωνικό. Να είσαι άνθρωπος. Να συμμετέχεις σε ένα γίγνεσθαι. Να προχωράς. Σε μια διαρκή εξέλιξη. Ένα συναίσθημα διαφορετικό της καθημερινότητας. Μια άλλη ματιά μέσα από ένα βουρκωμένο βλέμμα. 

Γι' αυτό, δεν θα μιλήσω για ελπίδες, για χιλιοειπωμένα λόγια κούφια και άλλα τετριμμένα. Που μπορεί να έχουν αντίκρισμα στις μέρες μας, μα είναι τόσο επίπλαστα όταν επαναλαμβάνονται με την συχνότητα της παλινδρομικής κίνησης του ρολογοεκκρεμούς. Που κινδυνεύουν να μείνουν λόγια, και πάλι, αν δεν γιορτάσουμε αυτή τη μέρα όπως της αξίζει. 

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Η Λιάνα Κανέλη, ως κομουνίστρια, έχει λαμπρό μέλλον





Η Λιάνα Κανέλη από τότε που ασπάστηκε τον κομουνισμό πήρε ως δώρο και μια σκούπα. Όχι για να την καβαλήσει, αλλά για να ξεβρομίζει. Διότι, όταν βρομίζουν τα πράγματα το ΚΚΕ είναι πάντοτε με τη σκούπα στο χέρι. Οπότε, και η Λιάνα πρέπει απαραίτητα να έχει τη δική της σκούπα. Όπως άλλωστε όλοι στο ΚΚΕ. 

Τι κάνει με τι σκούπα το ΚΚΕ και η Λιάνα; Μα, ξεβρομίζουν τα πράγματα. 

Στην επόμενη διαδήλωση του ΚΚΕ, οι Κνίτες, αντί για τις σημαίες με το σφυροδρέπανο θα κρατάνε από μια σκούπα στο χέρι. Μάλιστα, φεύγοντας απ' την πορεία για το σπίτι θα ξεβρομίζουν την πλατεία και τα πεζοδρόμια από τα καλαμάκια και τις χαρτοπετσέτες.    

Βέβαια, δεν είπε το ΚΚΕ, οπότε δεν μπορεί να γνωρίζει η Λιάνα, ποιος βρομίζει τα πράγματα περισσότερο. Ώστε να τον πλακώσει με τη σκούπα και να ξεβρομίσει ο τόπος. 

Η Λιάνα νομίζει ό,τι στην χειρότερη περίπτωση τα πράγματα βρομίζουν από μόνα τους. Και στην καλύτερη ό,τι τα βρομίζει ο Συ.Ριζ.Α. Όχι, το ΚΚΕ δεν βρομίζει. Το ΚΚΕ ξεβρομίζει με τη σκούπα του. 

Μάλιστα, ξεβρομίζει όλες τις βρομιές του Σαμαρά και του Βενιζέλου. Όχι γιατί τους έχει ιδιαίτερη συμπάθεια, αλλά γιατί, όταν βρομίζουν τα πράγματα, το ΚΚΕ που είναι πάντοτε με την σκούπα στο χέρι, αναλαμβάνει να τα ξεβρομίσει.

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Η "γιάφκα" Συ.Ριζ.Α. Κοζάνης




Τι συμβαίνει εκεί στα βόρεια; Βάλθηκαν να εξαναγκάσουν σε αυτοκατάργηση την μονταζιέρα και τα λένε χύμα; Έλεος! Δεν σκέφτονται ό,τι κάποιοι θα χάσουν τη δουλειά τους. Για την εκλογική περιφέρεια της Κοζάνης μιλώ και τους υποψήφιους του Συ.Ριζ.Α. 

Τα στοιχεία που έχω στη διάθεσή μου λένε ό,τι σ' αυτή την εκλογική περιφέρεια αν ένα κόμμα εκλέξει τρεις βουλευτές έχει και αυτοδυναμία. Φαίνεται ό,τι η δυναμική υπάρχει.


Πήραν φόρα οι υποψήφιοι του Συ.Ριζ.Α. και δεν βάζουν γλώσσα μέσα, σαν είδαν ό,τι ο λαός δεν "μασάει ταραμά", κι ό,τι θέλει τσαμπουκάδες, κι όχι οσφυοκάμπτες που προσέρχονται εκλιπαρώντας γονυπετείς στα φόρουμ των Βρυξελλών. 


Την αρχή έκανε η Ραχήλ Μακρή με τα 100 δις που θα "κόψει" η ΤτΕ αν τα τσιράκια της Μέρκελ και του ΣόϊΜπλε το παίξουν ζόρικοι. Που έγινε αφορμή να μάθουμε όχι μόνον ό,τι το έκανε η Ιρλανδία, μάλιστα ετσιθελικά, αλλά ό,τι το έκανε και η συγκυβέρνηση. Βέβαια, με μικρότερα ποσά, αν και αυτό καμιά σημασία δεν έχει, όσο το ό,τι έδειξε πως μπορεί να γίνει, αρκεί, βέβαια, να το κάνει η ίδια.

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Εμείς κόβουμε μισθούς, οι Ιρλανδοί τυπώνουν ευρώ!




Κόβουν οι κεντρικές τράπεζες της κάθε χώρας – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρήμα στην εποχή του Ευρώ; Επίσημα απαγορεύεται, αλλά υπό ορισμένες ακραίες συνθήκες και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, ναι επιτρέπεται. Αυτό, τουλάχιστον, είναι το μήνυμα που προκύπτει από την τελευταία ανάλογη κίνηση της Κεντρικής Τράπεζας της Ιρλανδίας, η οποία αξιοποιώντας ένα παραθυράκι της κοινοτικής νομοθεσίας (που επιτρέπει στις εθνικές Κεντρικές Τράπεζες να παρέχουν δάνεια στον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα, σε έκτακτη ανάγκη) έχει καταφύγει σε αυτό το τέχνασμα με μεγάλη, μάλιστα, επιτυχία.

Με τη δικαιολογία ότι η πρωτοβουλία αναλαμβάνεται για την προστασία του εγχώριου τραπεζικού συστήματος, αρκετές χώρες της Ευρωζώνης έχουν κατά καιρούς κάνει χρήση του τεχνάσματος, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, αλλά για μικρά ποσά. Η διαφορά με την περίπτωση της Ιρλανδίας είναι ότι η Κεντρική της Τράπεζα, όχι απλώς έκοψε χρήμα, αλλά το έραψε, το στρίφωσε, το σιδέρωσε και το έβγαλε βόλτα στην πασαρέλα της Ευρώπης αφού το ποσό είναι τόσο μεγάλο, που καλύπτει το 30% του Ιρλανδικού ΑΕΠ.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

και ο Γερμανός χρειάζεται τον Χαρδούβελη του





Η μεγαλύτερη επιτυχία του Σαμαρά ήταν η επιλογή Χαρδούβελη στην συγκυβέρνηση. Αποδείχτηκε βασιλικότερος του βασιλέως. 



Μπορεί να απέτυχε ο Σαμαράς με τους συμβούλους του, τους Μπαλτάκους, Γαρουφαήληδες και Χρυσανθ(εμ)ολαζαρίδηδες, όλα τα λουλούδια του μπαχτσέ δηλαδή, πέτυχε διάνα όμως, με ένα άλλο λουλούδι. Τον Χαρδούβελη. Ο άνθρωπος είναι μπιστικός του Σαμαρά. Αν δεν τον είχε επιλέξει για να νοικοκυρέψει, τάχα μου, τα οικονομικά, σίγουρα θα τον επέλεγε για να νοικοκυρέψει την κυβέρνηση. 



Διότι, ή άλλη, η κυρά-Σοφία ντε, που δεν έχει χρόνο, και που να τον βρει η καημένη; βλέπεις, έχει και τις ανησυχίες της και ξεμένει καμιά φορά, από χρόνο ντε, αφού είναι του δόγματος "ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε" και όταν καμιά φορά, τάχα μου, από λάθος, το ανοίγει το ρημάδι, κατεβαίνει ο διακόπτης και το διαδίκτυο την απογειώνει. 

Τρίτη, 6 Ιανουαρίου 2015

παρόλα αυτά ο Σαμαράς έγραψε το όνομα του στη λίστα των πρωθυπουργών





Ένας-ένας άρχισαν να φουντάρουν απ' το καράβι ΝουΔου α.ε. οι πρωτοκλασάτοι, δευτεροκλασάτοι, τριτοκλασάτοι και πάει λέγοντας. Βουλευτές, στελέχη και ψηφοφόροι τρέχουν να σωθούν σαν τα ποντίκια. Να περισώσουν ό,τι τους απέμεινε από την ταπεινή τους περηφάνια, γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα που λένε, μην και μείνουν με τη ρετσινιά. 

Θέλει ιδιαίτερα μεγάλη ικανότητα να αυξήσεις το χρέος και το δανεισμό, να φτωχεύψεις τους πολίτες και να μην έχεις καταφέρει τίποτε για την ανεργία και την ανάπτυξη. 

Την πόρτα πρώτος άνοιξε ο Παυλόπουλος και τον ακολούθησε ο Αντώναρος, αμφότεροι σε κυβερνητικές θέσεις των κυβερνήσεων Κώστα Καραμανλή, και τη σκυτάλη πήραν οι βουλευτές Ιωαννίδης και Τσουμάνης. Έπεται συνέχεια. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Αλλά ας κάνουμε τον συνήγορο του διαβόλου και ας πούμε ό,τι όντως είναι τυχαίο. 

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

Για τον αγρότη, ρε γαμώτο

καινοτόμες καλλιέργειες



Ο Αντώνης Σαμαράς, έστριψε το κέρμα και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στον αέρα. Την έπαιξε την Ελλάδα κορώνα-γράμματα. Κορώνα κερδίζουν οι δανειστές και γράμματα χάνει η Ελλάδα.  Και έβαλε τον Βενιζέλο να φυσάει από κάτω για να μην πέσει το κέρμα. Βάστα Βαγγέλη, βάστα μέχρι τις εκλογές. Κι ο Βενιζέλος φυσάει με μια ανάσα. Μόλις του τελειώσει ο αέρας το κέρμα θα πέσει, οπότε κάποιος θα κερδίσει και κάποιος θα χάσει. 

Ο Αντώνης Σαμαράς σαν δεξιοτέχνης τζογαδόρος έστριψε το κέρμα με επιδεξιότητα. Το έστριψε, δηλαδή, δεξιόστροφα. Ώστε να μην έρθει γράμματα και χάσει η Ελλάδα, αλλά να έρθει κορώνα και να κερδίσουν οι δανειστές. Γιατί σου λέει, πρέπει λιγουλάκι να τους ευχαριστήσουμε, γιατί αν είναι ευχαριστημένοι αυτοί, όλο και κάποιο κομματάκι ευχαρίστησης θα έχει λαμβάνειν κι αυτός, όταν το χρειαστεί. 

Βέβαια, όταν θα πέσει το κέρμα θα επωφεληθούν και οι αγρότες. Αυτό είναι σίγουρο. Διότι οι αγρότες είναι οι μοναδικοί που έχουν όφελος όπως και να κάτσει το κέρμα.  Είτε έρθει κορώνα και κερδίσουν οι δανειστές είτε έρθει γράμματα και χάσει η Ελλάδα αυτοί θα πάρουν τις επιδοτήσεις τους, όπως και να έχει. Οπότε μπορούν άνετα να ψηφίσουν Αντώνη Σαμαρά. Για τους αγρότες ρε γαμώτο. 

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξι... η ανάπτυξη



Ο Αντώνης Σαμαράς δεν παίζει με την ανάπτυξη. Η ανάπτυξη παίζει μαζί του. Μάλιστα, τον παίζει στο μισό γήπεδο. Μονότερμα. Και του έχει βάλει εκατό γκολ από το deal με τους Άραβες μέχρι σήμερα. Εκτός από τα αυτογκόλ που έβαλε ο ίδιος. Όμως, δεν το βάζει κάτω. Είναι fan της ανάπτυξης, γι' αυτό και ξεκίνησε την προεκλογική του εκστρατεία από κει που χτυπάει η καρδιά της ανάπτυξης. Απ' τη Ματαράγκα.

Γιατί στη Ματαράγκα υπάρχουν μεγάλες καινοτόμες μονάδες που εκπροσωπούν το αύριο. Και ο Αντώνης Σαμαράς σαν καινοτόμος που είναι, εκπροσωπεί αυτό το αύριο. Και αυτό το αύριο εκπροσωπείται από το Goji Berry. Και το Goji Berry εκπροσωπεί αυτό το αύριο. Γιατί το αύριο είναι το Goji Berry και το Goji Berry είναι το αύριο. Οπότε, ο Αντώνης Σαμαράς που είναι αυτό το αύριο, εκπροσωπείτε από το Goji Berry και το Goji Berry απ' τον Αντώνη Σαμαρά, κι όποιος αμφιβάλει, να ρωτήσει τον Αντώνη Σαμαρά.

Παρασκευή, 2 Ιανουαρίου 2015

Spiegel: Ο Τσίπρας δεν είναι τρελός. Ευκαιρία για την ΕΕ, μια νίκη της Αριστεράς στην Ελλάδα



Ο Γιάκομπ Αουγκστάιν, γιος του εκδότη του Spiegel, ψηφίζει Αριστερά και καταγγέλλει την πολιτική της Μέρκελ ως "καταστροφή για την Ευρώπη"



Ως μια μεγάλη ευκαιρία για την Ευρώπη, αποκαλεί μια πιθανή νίκη της Αριστεράς στην Ελλάδα ο Γιάκομπ Αουγκσταϊν, γιος του ιδρυτή του der Spiegel Ρούντολφ Αουγκστάιν, με σημερινό του άρθρο στην ηλεκτρονική έκδοση του γερμανικού περιοδικού.



Το κείμενο έχει τίτλο "γιατί πρέπει να υποφέρουν οι Ελληνες;" και ανατρέπει την κρατούσα επιχειρηματολογία των γερμανικών μέσων ενημέρωσης και την κινδυνολογία των τελευταίων ημερών, σε σχέση με το ενδεχόμενο εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ. Ο γνωστός δημοσιογράφος και εκδότης και ο ίδιος της εφημερίδας der Freitag αποδομεί πλήρως τα επιχειρήματα όσων αμφισβητούν στον ελληνικό λαό το δικαίωμα να ψηφίσει Αριστερά.

Ο Αουγκστάιν περιγράφει με τα πιο μελανά χρώματα τις συνέπειες της πολιτικής της λιτότητας στην χώρα μας, την εξάχρονη ύφεση, την ανεργία, την μείωση των μισθών και την κοινωνική περιθωριοποίηση, γράφοντας χαρακτηριστικά "Η Ελλάδα πεθαίνει" και επισημαίνει την επιμονή της "κόρης του πάστορα" και των "ιδεολόγων της καγκελαρίας" σε μια αδιέξοδη πολιτική.

Πέμπτη, 1 Ιανουαρίου 2015

Η Ελλάδα είναι το ιδανικό κράτος για να αποκαταστήσει την πραγματική δημοκρατία στην Ευρώπη

Ο Αμερικανός οικονομολόγος Γουίλιαμ Μπλακ αναλύει τους λόγους που κατά τη γνώμη του η Τρόικα, η Γερμανία και το ΔΝΤ ακολουθούν ηθελημένα τη λάθος πρακτική στην Ελλάδα. Μια πολιτική που δεν θα οδηγήσει παρά στην καταστροφή

Καθηγητής οικονομικών και δικαίου στο πανεπιστήμιο του Μιζούρι, ο Δρ. Μπλακ συνέβαλε στην ανάπτυξη πρωτοβουλιών κατά της διαφθοράς για λογαριασμό της Παγκόσμιας Τράπεζας. Ο Αμερικανός καθηγητής, σε άρθρο του στο neweconomicperspectives.org, αναφέρεται στο ελληνικό ζήτημα, δηλώνοντας ξεκάθαρα πως ΜΜΕ, Τρόικα, ΔΝΤ και Γερμανία βυθίζουν ακόμη περισσότερο την Ελλάδα στην κρίση και την ανεργία με την πολιτική που επιβάλουν.

Ο Γουίλιαμ Μπλακ αποφάσισε να αναφερθεί στην Ελλάδα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή, κάνοντας αναφορά και στις εκλογές, με αφορμή τα άρθρα του αμερικανικού Τύπου και συγκεκριμένα της New York Times που θεωρεί ντροπιαστικά για την εφημερίδα, αναφορικά με τα όσα περιγράφουν για το ελληνικό ζήτημα.


Ο Έλληνας έκανε αρκετή υπομονή