Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Τα παιδία παίζει.




Συμβαίνουν κι αυτά. Ευτυχώς κατά μια άποψη. Για σκεφτείτε τι θα έλεγαν οι δανειστές μας αν λειτουργούσε έστω και στο ελάχιστο αυτό το μπάχαλο που διεκδικεί την υπόσταση κράτους; Οι θεσμοί, οι υπηρεσίες και τα πρόσωπα, αν ήταν ικανά να δημιουργήσουν συνθήκες ομαλής διοικητικής λειτουργίας; 

Δεν γνωρίζω, ή καλύτερα, δεν μπορώ να γνωρίζω, αν θα μας σέβονταν οι δανειστές μας, ή ακόμη, αν θα μας φοβούνταν. Γιατί, μια δική μας στοχευμένη αντίδραση ίσως να ήταν αφορμή για αναθεώρηση της ανοησίας που βαφτίστηκε δημοσιονομική πολιτική. Ας πούμε, εκτός κι αν αποδειχτεί άλλη μια φάρσα, σαν αυτήν που διαρρέουν τα παπαγαλάκια για να πάρει, δήθεν, το μήνυμα η τρόϊκα (ή εμείς; Να φοβηθεί μήπως;) ό,τι δεν θα συζητήσουν για κενό 2,5 δις όπως απαιτούν, αλλά για 200-500 εκ. το πολύ, που θεωρούν πως είναι το πραγματικό. 

Υποθέτω όμως ό,τι θα άλλαζε η στάση τους. Προς το καλύτερο; Κομματάκι δύσκολο. Προς το χειρότερο; Ε, τι ερώτηση είναι αυτή τώρα. Το λύκο τον βλέπουμε, τις πατημασιές του ψάχνουμε;


Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Έπεα πτερόεντα.



«Δεν μπορούμε να λέμε κανένα μέτρο. Από το όχι σε νέα οριζόντια δημοσιονομικά μέτρα, το οποίο και εγώ στηρίζω, έως το όχι κανένα μέτρο, υπάρχει τεράστια απόσταση


....Όσο ο αναπόφευκτος αργός θάνατος μιας ανυπόφορης ζωής. Απομειωμένης εκ των "μέτρων". 

Αρχή άνδρα δείκνυσι. Εκ του πάλαι ποτέ, υπηρετικό προσωπικό Σημίτη, εν υποτελεία Τραπεζιτών. Τούμπαλιν, εις Σαμαρά μέσω Γομφίων, δώδεκα παρακαλώ, καθότι φρονιμίτης ουκ ενεφανίσθη. Ο νεωτεριστικός εκσυγχρονισμός εν δράσει. Η ολική σύνθλιψη δια της Τραπεζογνάθου. 

Δεν μπορούμε να λέμε, είναι ίδια οι ντομάτες με τα αγγούρια, οι πατάτες με τις μελιτζάνες. Oι ντομάτες και οι πατάτες, βεβαίως, είναι στρόγγυλες και τα αγγούρια όπως και οι μελιτζάνες είναι μακρουλά. Οι ντομάτες με τα αγγούρια κάνουνε σαλάτα και οι πατάτες με τις μελιτζάνες τουρλού. Άλλο τώρα αν ένα αγγούρι και δυο ντομάτες έκαναν μια σαλάτα τουρλού (καλά, εσύ την έκανες νωρίς, μα η σκιά σου λάμπει).

Αχ, μωρέ λαέ... Αδούλωτε. Λαέ μου παινεμένε. Που... δεν ένιωσες το λουρί στο σβέρκο... Να 'ξερες, μωρέ, τι σε περιμένει, ακόμα!!!  Εκατόμβη...


Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Ένα ίδρυμα τη μέρα, τι βια κάνει πέρα.


Καμιά ανακοίνωση δεν μπορεί να διορθώσει το ατόπημα. Τις διαφημίσεις ίσως. 

Να τι αναφέρει το "Ίδρυμα Ωνάση" για τη σχέση του με τη "βία" της "γαλάζιας αποικίας του 2013 μ.χ."

«Οι στίχοι που επελέγησαν για την καμπάνια στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στόχο είχαν την πρόκληση της περιέργειας και του προβληματισμού εκείνων που δεν γνωρίζουν ήδη το έργο του. Στόχος επίσης, ήταν το να ξεκινήσει μία ευρεία συζήτηση γύρω από τους τρόπους με τους οποίους η ποίηση μπορεί να συνομιλήσει με τον πολίτη στο περιβάλλον της καθημερινότητάς του, γεγονός το οποίο συνέβη με απίστευτη δυναμική και δημιουργικότητα, ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Συγκεκριμένα ως προς το στίχο «είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία», κομματικές ή πολιτικές σκοπιμότητες ούτε υπήρξαν, ούτε υπάρχουν. Σε καιρούς έντονης πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής, κατά τους οποίους λέξεις και φράσεις αποκτούν διαστάσεις διαφορετικές από εκείνες που θα είχαν σε άλλες χρονικές στιγμές, ακόμη και η πρόθεση χρήσης ενός στίχου μπορεί να παρερμηνευθεί. Θεωρώντας, όμως, ότι ο διάλογος και η συζήτηση έχουν νόημα πάντοτε, ο συγκεκριμένος στίχος, θα συμπληρωθεί όπου έχει αναρτηθεί ως εξής: Να μη βιαζόμεθα· επικίνδυνον πράγμα η βία».

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Παγκαλιστάν



Οι πληροφορίες της στήλης "Δήθεν" αναφέρουν ό,τι βρίσκετε στα σκαριά μια κίνηση 58 (ο συγκεκριμένος αριθμός φαίνεται να διαθέτει κάποιες μεταφυσικές ιδιότητες) επώνυμων προσώπων, αυτοπαραιτημένων  της πολιτικής (αν ήθελαν ας έκαναν διαφορετικά), αλλά και της αργοσχολάζουσας διανόησης, με σκοπό να ιδρύσουν αυτόνομο κράτος ή έστω κρατίδιο τέλος πάντων, αν παρ' ελπίδα καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να κερδίσει τις επόμενες εκλογές και να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. 



Έχουν δηλώσει επανειλημμένα ό,τι δεν θα ανεχτούν αυτό το πράγμα που επικρατεί στην Ελλάδα σήμερα. Αυτή την άθλια ιδεολογία. Επομένως, πρέπει να θεωρείτε σχεδόν σίγουρο ό,τι θα προβούν οσονούπω στην δημιουργία αυτόνομου κρατιδίου, και για έναν επί πλέον λόγο. Θεωρούν ό,τι πρότερα ήταν απείρως καλύτερα, όταν αυτοί είχαν στα χέρια τους το τιμόνι. Βέβαια, αν το καράβι κατέληξε στα βράχια δεν αποτελεί ευθύνη τους, ας όψεται ο άστατος καιρός και το άσβεστο μένος του Ποσειδώνα, που δεν εννοεί να αποδεχτεί ό,τι για εκείνη την επιλογή δεν είναι δυνατόν να φέρουν ευθύνη αυτοί. 

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Τρομοκράτης ετών 76.



Ο Νίκος Δένδιας δεν πρέπει να αισθάνεται καλά τελευταία. Νοιώθει σαν να του έφυγε το έδαφος κάτω από τα πόδια. Έχασε το χρώμα του και μπερδεύει τα λόγια του. Η δικαιοσύνη μπορεί να άργησε αλλά χατίρια δεν κάνει, πως να το κάνουμε. Είναι κομματάκι τυφλή. 
Είχαν επενδύσει πολλά. Αυτός περισσότερα λόγω θέσης. Ο πρωθυπουργός, οι αυλικοί, αλλά και ολόκληρος ο κομματικός μηχανισμός της δεξιάς. Κι αν σ' αυτούς προστεθούν και κάποιοι που σιγοντάρουν, δήθεν προοδευτικοί, που δηλώνουν "αλλεργικοί" με την αριστερά, ειδικότερα με το κόμμα που πάει ολοταχώς να εκπαραθυρώσει τα "ζόμπι" που μας κυβερνούν, φαίνεται ξεκάθαρα η πρόθεσή τους να μην αφήσουν τίποτε όρθιο όταν θα 'ρθει η ώρα να πάρουν πόδι.   
Οι "σφαίρες" τελειώνουν, κι ο αντίπαλος φαντάζει άτρωτος. Με το ψέμα "πόλεμος" δεν γίνεται. Έχει κοντά ποδάρια. Κι ο Νίκος Δένδιας μελαγχολεί, στο έτσι κι αλλιώς μελαγχολικό Φθινόπωρο που βαδίζει, κι αυτός και η παράταξή του. 

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Τρεις... και το λουρί της μάνας.




_Έλα Κορίνα μου...
_Λοιπόν, τώρα θα τ' ακούσεις ΚΑΙ χύμα, θα τ' ακούσεις ΚΑΙ τσουβαλάτα.
_Γιατί τι έκανα πάλι...
_ΠΑΛΙ!!! Εσύ παιδί μου δεν πρόκειται να βάλεις μυαλό ποτέ.
_Κορίνα εξηγήσου.
_Να πας να ζητήσεις την ψήφο σου πίσω.
_Να κάνω τι;

_Να απαιτήσεις να διαγραφεί η ψήφος σου.
_Και πως μπορεί να γίνει αυτό!
_Δεν ξέρω, αλλά και συ.... και όλο σου το σόϊ.... 
_Και τι θα γίνει μ' αυτό;
_Αν το κάνετε εσείς και το κάνουν και μερικοί ακόμη, αυτός ο τζουτζές που ψηφίσατε θα διαγραφεί από βουλευτής.

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

"Τα κουρέλια τραγουδάν ακόμη"




Διάβασα το κείμενο των 58, ζωή να 'χουν. Αλλά γιατί μόνον 58; Μήπως είναι σημαδιακός ο αριθμός; Δεν έχω υπ' όψιν μου αν υπάρχει κάποια προφητεία, κάποιος μυστικισμός. Αν αναφέρεται σε κάποιο κείμενο, σε κάποιο μύθο, σε κάποια αρχαία επιγραφή. Άλλοι δεν υπάρχουν; Χάθηκε ο κόσμος δηλαδή αν ήταν 68, 78 108; Oι υπόλοιποι δεν στηρίζουν την κίνηση; Αυτοί δεν νοιώθουν μειωμένοι, παραπεταμένοι; Να, λοιπόν, που 58 παλικάρια, και τι παλικάρια, παλίκαροι, θα σηκώσουν τον ήλιο "λίγο ψηλότερα".


Με έναν κούκο δεν φαίνεται άνοιξη, με δυο, δύσκολα, με 58 ίσως κάτι να γίνει. Ένα ανάχωμα στον επερχόμενο εθνικολαϊκιστικό νεοκομουνιστικό κίνδυνο. Μέσα από ένα μέτωπο παλλαϊκό. Ανθεκτικοθυμωμένων, θυμωμενοστοχαστικών, στοχαστικοηττημένων, όχι, λάθος, συγγνώμην, αυτοί δεν είναι ηττημένοι, δεν ψάχνουν τρόπους πολιτικής επιβίωσης, δεν τους άγγιξαν τα μνημόνια, και ενώ όλα συνηγορούν σε νέα ελλείμματα και νέα μέτρα, οι 58 θυμόσοφοι είναι αισιόδοξοι, βλέπουν την εποχή των μνημονίων να φτάνει στο τέλος της, ευθυγραμμιζόμενοι, κατά σύμπτωση(;), με την συγκυβέρνηση, το ανάχωμα που λέγαμε.

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Η θεωρία των.... κάλων.

                                                                                                     
Ο κ. Σαμαράς κλείνοντας την ομιλία του στην Πολιτική Γραμματεία της ΝΔ ζήτησε συγγνώμην από τους συνεργάτες του, συμβούλους για την ακρίβεια, γιατί δεν κατάφερε, μέχρι τώρα, να ανταποκριθεί εις το έπακρον, στις οδηγίες και τις κατευθυντήριες γραμμές που χάραξαν αυτοί, με πολύ κόπο ομολογουμένως στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους και με τρόπο ξεκάθαρο και απλά διατυπωμένο. Υποσχέθηκε στους Χ και Φ (Χαλασμένα Φρούτα) ό,τι θα επανέλθει δριμύτερος στο πολύκροτο θέμα της θεωρίας των δυο κάλων. 

Ως γνωστόν, οι κάλοι, ευδοκιμούν εις τα άκρα, κατά προτίμηση τα κάτω. Είθισται να θεωρούνται το τρωτό σημείο κάθε είδους αντιπάλου. Γίνονται δε αντιληπτοί, συνήθως, όταν επί του ποδός προστεθεί έτερον, αντίπαλον βεβαίως, εφαρμόζων δύναμιν, μετά επιτόπιας περιστροφής, με σκοπό να προκαλέσει οξύ πόνο εις τον "παρείσακτο", ώστις εξαναγκασθείς, να αναφωνήσει: Ωχ!!! Με πάτησε τον κάλο. Τι μέλει γενέσθαι... τώρα; Ήμαρτον!!! Αλλά εις μάτην.   

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Στουρνάρια έσπειρε..... Στουρνάρα θα θερίσει




Η επόμενη κίνηση του κ. Σαμαρά, θα είναι να αδειάσει τον υπουργό του. Του επί των ανοικοκύρευτων οικονομικών. Η είδηση εδώ θα είναι, ο τρόπος, με τον οποίο θα γίνει το άδειασμα. Μέχρι τώρα ο υπουργός τελούσε υπό την πλήρη προστασία του πρωθυπουργού. Δεν ήταν απλά το δεξί του χέρι. Ήταν πολλά περισσότερα. Κι ακόμα περισσότερα ανέμενε ο πρωθυπουργός από το πουλέν του. 



Άλλαξαν όμως κάποια πράγματα. Όλα όσα υπόσχονταν ο κ. υπουργός απομακρύνονται. Η έκθεση του ΔΝΤ κάνει λόγο για νέα μέτρα ύψους 6,7 δις, κι αυτό δημιουργεί ένα επί πλέον αρνητικό στα ήδη υπάρχοντα. Το ερώτημα που στριφογυρίζει στο μυαλό των στελεχών της ΝΔ και ζητάει επειγόντως απάντηση, είναι, αν έγινε υπερεκτίμηση των ικανοτήτων του υπουργού από τον κ. Σαμαρά, και εν τέλει, αν ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να ηγηθεί της επιστροφή. 



Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

Πες μου τους φίλους σου να σου πω τι είσαι.







Ας μην γελιόμαστε, και προπάντων, ας μην παραμυθιαζόμαστε. Όλα όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες δεν έπρεπε να συμβούν, και το ερώτημα: "Γιατί θα έπρεπε να χαθεί ένας άνθρωπος για να ξυπνήσει η εν υπνώσει(;) συνείδηση", δεν θα απαντηθεί ποτέ.
Είναι σ' όλους γνωστό ό,τι σ' αυτή τη χώρα η πολιτική βούληση είναι είδος πολυτελείας που δεν υπόκειται στη σχετική "φορολογία", ή μάλλον διαφεύγει της "φορολόγησης".
Επόμενο είναι, να μην αναλαμβάνονται ευθύνες και πολύ περισσότερο, να μην αποδίδονται ευθύνες σε πολιτικούς, σε όσους τουλάχιστον είχαν την δυνατότητα και την ευκαιρία να αποκαλύψουν, νωρίς, τη δράση της οργάνωσης αυτής που σήμερα, καταφανώς καθυστερημένα, χαρακτηρίζεται ως συμμορία εγκληματιών.
Αν η 17Ν ήταν μια συνωμοτική οργάνωση και έπρεπε να συμβεί ένα τυχαίο γεγονός για να αποκαλυφθεί και να συλληφθούν τα μέλη της, η Χ.Α. ήταν γνωστή από την ημέρα ίδρυσης της, τόσο για τη δράση της εναντίον των "εχθρών" του έθνους,  όσο και για τα πρόσωπα που την στελέχωναν, που δεν αρνούνταν τους ιδιαίτερους δεσμούς με τους Ναζί και το έδειχναν σε κάθε ευκαιρία.